Fot. Joanna Nowicka

Kairos/καιρός. Performans/instalacja Moniki Wachowicz

Myśląc o καιρός, wracam do pierwszych uczuć, pierwszych emocji, do świata marzeń, powiązanych ze sobą w gordyjski węzeł, w którym wszystko się zawiera, a więc wszystko jest możliwe.

Nie ma podziałów na noc i dzień, ziemię i niebo, białe i czarne, bogate i biedne, silne i słabe, co wolno, a czego nie wypada. Granica między lądem a oceanem zanika. Kairos to miejsce, gdzie rzeczy stykają się ze sobą na wielu poziomach, nie naruszając jednak żadnej ze współistniejących ze sobą części. Jest niczym świątynia Anczischati w Tbilisi, gdzie słychać trzepot skrzydeł, spadające łzy z nieba, i gdzie wszystko jest prawdziwe ponieważ wierzę w to, co pochodzi ze mnie. Kiedy myślę o tym miejscu, dotykam opuszkami palców powietrza, oddechem kreślę słowa: teraz, zawsze.

Moje serce zostało pchnięte sztyletem i rozpadło się na cztery strony świata, tam rodzi się καιρός: καιρός – utkany z dźwięków tworzących wolierę uczuć καιρός – tu po raz pierwszy zabrzmi „Hymn o miłości” καιρός – dźwięki japońskiego bębna zastępują puls καιρός – wszystko bez końca spada w dół niczym chmura łez w „O, Let Me Weep” καιρός – oddycham, biegnę „aby wznieść się ponad fale czasu straconego” Pragnę, aby καιρός jako misterium spadania stał się misterium wolności.

Monika Wachowicz Performans/instalacja Kairos powstał z fascynacji twórczością trzech poetów kina: Krzysztofa Kieślowskiego, Siergieja Paradżanowa oraz Andrieja Tarkowskiego. Performans/instalację dedykujemy: Antoniemu Jahołkowskiemu Jackowi Zmysłowskiemu Stanisławowi Scierskiemu Zbigniewowi Cynkutisowi Ryszardowi Cieślakowi Jerzemu Grotowskiemu Zygmuntowi Molikowi Ludwikowi Flaszenowi Mieczysławowi Janowskiemu Jerzemu Gurawskiemu Renie Mireckiej Monika Wachowicz, Jarosław Fret

Wymagana rezerwacja bezpłatnej wejściówki.

Wideo / zdjęcia

Lokalizacja

Instytut Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium

Przejście Żelaźnicze,  Wrocław

Komentarze