Tablica pamięci Romana Kołakowskiego odsłonięta we Wrocławiu [WIDEO]

Roman Kołakowski zmarł w styczniu br. Po raz ostatni wręczał nagrody na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w ubiegłym roku, podczas 39. edycji wydarzenia, którego przez wiele lat był też szefem artystycznym. W niedawno zakończonym, jubileuszowym, 40. PPA nazwisko Kołakowskiego padało często – jego pamięci poświęcona była tegoroczna gala pt. „Koniec”. 12 kwietnia Wrocław upamiętnił artystę tablicą na ścianie Impartu, z którym twórca Teatru Piosenki był szczególnie związany.

  • Agata Klimczak-Kołakowska i prezydent Jacek Surtyk odsłonili tablicę poświęconą artyście, który przez wiele lat był związany z wrocławskim Impartem, fot. www.wroclaw.pl

    Agata Klimczak-Kołakowska i prezydent Jacek Surtyk odsłonili tablicę poświęconą artyście, który przez wiele lat był związany z wrocławskim Impartem, fot. www.wroclaw.pl

  • Prezydent Jacek Surtyk i dyrektor Strefy Kultury Wrocław Krzysztof Maj, fot. www.wroclaw.pl

  • Agata Klimczak-Kołakowska podziękowała z wyraz hołdu złożony jej mężowi, fot. www.wroclaw.pl

    Agata Klimczak-Kołakowska podziękowała z wyraz hołdu złożony jej mężowi, fot. www.wroclaw.pl

  • Agata Klimczak-Kołakowska podziękowała za hołd złożony jej mężowi, fot. www.wroclaw.pl

  • Wrocławski bard, kompozytor, poeta, piosenkarz, gitarzysta..., fot. www.wroclaw.pl

  • Pod tablicą kwiaty od władz miasta..., fot. www.wroclaw.pl

    Pod tablicą kwiaty od władz miasta..., fot. www.wroclaw.pl

  • ...i od wrocławian, dawnych przyjaciół, znajomych i wielbicieli Romana Kołakowskiego, fot. www.wroclaw.pl

  • Na koncercie dedykowanym Romanowi Kołakowskiego sala Impartu była wypelniona

  • O zmarłym w styczniu artyście opowiedział przed recitalem Bogusław Sobczuk, fot. www.wroclaw.pl

    O zmarłym w styczniu artyście opowiedział przed recitalem Bogusław Sobczuk, fot. www.wroclaw.pl

  • Agata Klimczak-Kołakowska z towarzyszącymi jej muzykami zaśpiewała kilkanaście piosenek autorstwa Romana Kołakowskiego, fot. www.wroclaw.pl

    Agata Klimczak-Kołakowska z towarzyszącymi jej muzykami zaśpiewała kilkanaście piosenek autorstwa Romana Kołakowskiego, fot. www.wroclaw.pl

  • Roman Kołakowski

    Fragment koncertu, fot.www.wroclaw.pl

  • Od lewej: Rafał Konieczny (gitary, pianino, syntezator, wokal) i Grzegorz Bukowski (gitary, bas, pianino, wokal), fot. www.wroclaw.pl

  • Agata Klimczak-Kołakowska z towarzyszącymi jej muzykami zaśpiewała kilkanaście piosenek autorstwa Romana Kołakowskiego, fot. www.wroclaw.pl

    Agata Klimczak-Kołakowska z towarzyszącymi jej muzykami zaśpiewała kilkanaście piosenek autorstwa Romana Kołakowskiego, fot. www.wroclaw.pl

  • Bartłomiej Abramowicz (pianino, wokal), fot. www.wroclaw.pl

    Bartłomiej Abramowicz (pianino, wokal), fot. www.wroclaw.pl

  • Swój recital artyści zadedykowali swojemu bliskiemu i przyjacielowi - artyście, fot. www.wroclaw.pl

  • Podczas recitalu zagrano pierwsze utwory Kolakowskiego, te pisane dka wielkich widowisk plenerowych – ostatnie produkcje Teatru Piosenki, fot. www.wroclaw.pl

  • „Kwiatki z polskiej rabatki”, jedna z najbardziej znanych piosenek Romana Kołakowskiego, wybrzmiała tego wieczoru dwukrotnie, w tym z pomocą publiczności, fot. www.wroclaw.pl


– Bardzo nam w tym roku podczas Przeglądu Piosenki Aktorskiej Romana Kołakowskiego brakowało – m.in. powiedział prezydent Wrocławia Jacek Sutryk na chwilę przed odsłonięciem tablicy, poświęconej zmarłemu niedawno pieśniarzowi, kompozytorowi, poecie, tłumaczowi, który swoją karierę rozpoczynał w naszym mieście i przez wiele lat tutaj tworzył.

Prezydent Jacek Sutryk i dyrektor Strefy Kultury Wrocław Krzysztof Maj

– Romka z nami fizycznie nie ma, ale pozostaje ze swoją twórczością, wierzę, że jego artystyczna dusza krąży nad Wrocławiem – mówił Jacek Sutryk. – Gdy będziemy do wrocławskiego Impartu wstępować, warto spojrzeć w stronę tej tablicy i przypomnieć sobie, co Romek dla wrocławskiej kultury zrobił.

– Chcę wam bardzo podziękować, ponieważ wasza obecność tutaj świadczy o tym, że artysta żyje – powiedziała żona Romana Kołakowskiego, Agata Klimczak-Kołakowska (fot. powyżej). – Będę się starała robić wszystko, co w mojej mocy, by tę pamięć o Romanie Kołakowskim przedłużać, wracając tutaj z kolejnymi muzycznymi projektami. 

„Wędrowny blask” – podróż z piosenkami

Publiczność, która szczelnie wypełniła widownię Impartu, przyszła tego wieczoru dla Romana Kołakowskiego i jego piosenek, które artysta stworzył na przestrzeni kilkudziesięciu lat, gdy śpiewał je sam i śpiewało je wielu innych wykonawców.

Te pierwsze utwory, które znalazy się w recitalu, przygotowanym przez muzyków ostatnio najmocniej związanych ze zmarłym w styczniu br. Kołakowskim, są dobrzez znane i szczególnie bliskie tym, którzy artystę znali z dawnych lat. A wiele takich osób – znajomych, przyjaciół, współpracowników – w piątek, 12 kwietnia, na koncercie pt. „Wędrowny blask” się pojawiło.

O tym, kim był Kołakowski, jak pracował, co uważał za najważniejsze w piosence i jakie jego twórczość ma znaczenie, jak zwykle barwnie opowiedział Bogusław Sobczuk

„Przypowieść błękitna” – napisana przez Kołakowskiego w połowie lat 80., była pierwszą w tym zadedykowanym artyście recitalu, potem były nieśmiertelne „Kwiatki z polskiej rabatki” – która wybrzmiała tego wieczoru dwukrotnie, na bis zaśpiewana z publicznością. 

 

Czworo wykonawców: Agata Klimczak-Kołakowska (wokal), Bartłomiej Abramowicz (pianino, wokal), Grzegorz Bukowski (gitary, bas, pianino, wokal) i Rafał Konieczny (gitary, pianino, syntezator, wokal), w swoim subiektywnym doborze tekstów Kołakowskiego, do których w większości również skomponował muzykę, pokazało nie tylko wielki talent twórcy Teatru Piosenki, ale jego przekonania, wrażliwość na świat, stosunek do życia, miłości, przemijania i śmierci.

Bo takie „oblicze” wrocławskiego barda kryją i „Znowu kółko graniaste”, i „Marzenie o kwitnącym kraju”, a także „Chciałbym”, „Widzieć więcej” czy przejmująco wykonana przez Agatę Klimczak-Kołakowską – „Ona jest”.

Po owacjach na stojąco, kwiatach i prezentach od publiczności oraz podziękowaniach artystów za ciepłe przyjęcie, wychodzący z sali usłyszeli głos Romana Kołakowskiego:

„Tu właśnie się urodziłem
tu w kamienicy czynszowej
tutaj się chodzić uczyłem
przy starej kuchni węglowej
zapomnieć się nie udaje
bólu co wtapia się w serce
gdy odcisk dłoni zostaje
na rozpalonej fajerce

Dziś gdy pobieżny remont skończony
metraż zwiększony urząd nam przyznał
w polskim Wrocławiu niemieckie domy
to właśnie moja ojczyzna...”

w jednym z jego ostatnich ważnych utwórów – „A Lwów to dla mnie zagranica”.



Zgłoś uwagę