Odeszła Barbara Wachowicz – pisarka, mistrzyni mowy polskiej

Pisarka, mistrzyni mowy polskiej, autorka książek o wielkich Polakach zmarła 7 czerwca przed południem w swojej rodzinnej, ukochanej Warszawie. Wrocławianie i Dolnoślązacy zapamiętają nie tylko jej pisane z ogromną swadą biografie pisarzy, ale też niezwykłe przedstawienia „Wigilie polskie”, w których brała udział młodzież z III Liceum im. Adama Mickiewicza i Chorągwi Dolnośląskiej ZHP.

  • barbara wachowicz

    Barbara Wachowicz-Napiórkowska odeszła 7 czerwca/fot. Cezary Piwowarski/za Wikipedią


Pisarka polskiego losu

O śmierci Barbary Wachowicz-Napiórkowskiej powiadomiła Danuta Jakubowska, przyjaciółka pisarki, która wśród wielu zasług podreśliła te najbardziej znaczące – pisarka polskiego losu, Honorowa Obywatelka Miasta Stołecznego Warszawy, autorka książek, wystaw, spektakli poświęconych wielkim Polakom (Adamowi Mickiewiczowi, Juliuszowi Słowackiemu, Fryderykowi Chopinowi, Tadeuszowi Kościuszce, Henrykowi Sienkiewiczowi, Stefanowi Żeromskiemu), a także cyklu „Wierna Rzeka Harcerstwa”, który dedykowała najsławniejszym harcerzom polskim.

Z szacunku dla harcerstwa

Z harcerstwem Barbara Wachowicz-Napiórkowska była zawsze silnie związana, ceniła wyznawane przez harcerzy wartości. – Przy stole wigilijnym mego dzieciństwa stało zawsze puste krzesło poświęcone pamięci tych, którzy odeszli, wspomnieniu tych, którzy daleko. Druh Aleksander Kamiński powiedział w mroczną noc okupacji: „Boże Narodzenie zwraca naszą myśl, ku tym wszystkim, co żyli, walczyli i cierpieli z nami, jak pisał Słowacki. Czujemy z nieomylną pewnością serca, że jesteśmy razem. Tak czują w ten wigilijny wieczór wszyscy Polacy, wyglądając gwiazdy tej samej” – przypominała w grudniu 2017 roku przed wrocławskim spektaklem „Wigilie polskie”. 

Ale Barbara Wachowicz-Napiórkowska kochała także młodzież, uwielbiała pracować z uczniami, doceniała ich zaangażowanie i entuzjazm. – Oni są mądrzy, wrażliwi i odpowiedzialni. Cytują często słowa Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, poety, bohatera poległego w Powstaniu Warszawskim: „Trzeba nam teraz umierać, by Polska umiała znów żyć” – podkreślała w ubiegłym roku pisarka.

Propagatorka postaw honoru i prawości

We wspomnieniu Danuta Jakubowska przywołała wreszcie jedną z ważniejszych dla Barbary Wachowicz-Napiórkowskiej nagród, przyznaną przez Episkopat Polski „Totus–Polski Nobel”, za niestrudzone, pełne żarliwości i entuzjazmu propagowanie kultury chrześcijańskiej, patriotyzmu, pięknej polszczyzny, postaw honoru i prawości wśród młodego pokolenia i cenną działalność dla kultury Kresów Wschodnich. 

Wrocław miastem kultury

Wrocławianie zapamiętają, że zawsze podkreślała, jak istotna była stolica Dolnego Śląska dla kultury polskiej. – Tu przecież przeżył, wedle własnych słów, „godziny szczęśliwe” autor naszego hymnu narodowego – generał Józef Wybicki, tu, po latach rozstania, Juliusz Słowacki rzucił się w ramiona ukochanej Matki, tu przyszły rektor Lwowskiego Uniwersytetu – Jan Kasprowicz działał w Towarzystwie Literacko-Słowiańskim – opowiadała Barbara Wachowicz-Napiórkowska w 2017 roku przed premierą jej spektaklu „Wigilie polskie” w Narodowym Forum Muzyki.

Przeczytajcie o spektaklu „Wigilie polskie” w NFM.

Zgłoś uwagę