Kino we Wrocławiu (strona 2)

Entuzjastycznie przyjęty na festiwalu w Cannes debiut reżyserski aktora Harrisa Dickinsona („Babygirl”, „W trójkącie”, wkrótce w roli Johna Lennona w superprodukcji Sama Mendesa o The Beatles) opuścił Lazurowe Wybrzeże z nagrodą dla najlepszego aktora oraz wyróżnieniem FIPRESCI w sekcji Un Certain Regard. Tytułowy „Łobuz”, brawurowo zagrany przez Franka Dillane’a, to młody Londyńczyk toczący codzienną walkę o przetrwanie. Dni spędza na ulicy lub w mieszkaniach znajomych, nieustannie poszukując choćby prowizorycznego schronienia – miejsca, gdzie mógłby zostawić swoje rzeczy i na chwilę poczuć się bezpiecznie. Kiedy nieznajomy mężczyzna wyciąga do niego pomocną dłoń, Mike postanawia skorzystać z nadarzającej się okazji. Bohater Dickinsona potrafi być subtelny i niewinny, pełen uroku kojarzącego się z chłopięcą niedojrzałością, by w jednej chwili przemienić się w drapieżnika i manipulatora. W drobnej, szczupłej postaci Mike’a aktor zawarł dziecięcą złość, młodzieńczą beztroskę i ogromny głód bliskości, ale też agresję wybuchającą w najmniej spodziewanych momentach. „Łobuz” jest hołdem dla kina Mike’a Leigh, a zarazem dla klasycznych brytyjskich filmów spod znaku „młodych gniewnych” – kina, w którym czułość i humor idą w parze z uważną obserwacją i przenikliwą krytyką relacji społecznych.

Wydziedziczony przez swoją bajecznie bogatą rodzinę Becket Redfellow (Glen Powell) postanawia za wszelką cenę odzyskać należną mu fortunę. Na drodze do celu stoi jednak „tylko” jedna przeszkoda - musi po kolei wyeliminować siedmioro krewnych. W bezwzględnej grze o pieniądze nie ma miejsca na skrupuły, a każdy krok Becketa wciąga go coraz głębiej w niebezpieczną spiralę intryg i manipulacji. Jego działania splatają się w morderczo zabawną opowieść, pełną nieprzewidywalnych zwrotów akcji, tworzących perfekcyjnie poprowadzoną rozgrywkę. Stylowy, pełen napięcia thriller, który wciąga widza w mroczny świat zemsty, chciwości i rodzinnych sekretów. W rolach głównych Glen Powell („Top Gun: Maverick”, „Tylko nie ty”), nominowana do Złotego Globu Margaret Qualley („Substancja”, „Biedne istoty”), wielokrotnie nominowany do Oscara Ed Harris („Truman Show”, „Córka”, serial „Westworld”) oraz nominowana do nagrody BAFTA Jessica Henwick („Glass Onion: Film z serii Na noże”). Za kamerą stanął John Patton Ford, twórca nagrodzonego Independent Spirit Award debiutu „Na złej drodze” ze zjawiskową Aubrey Plazą w roli głównej.

Grace udało się przetrwać atak rodziny Le Domas, lecz szybko odkrywa, że tak naprawdę przeszła do kolejnego poziomu koszmarnej gry. Ma tylko jedną szansę, żeby przetrwać, utrzymać swoją siostrę Faith przy życiu oraz zdobyć wysokie stanowisko w Radzie, która rządzi światem. Nie będzie to łatwe, ponieważ polują na nią cztery rywalizujące rodziny w celu zdobycia tronu. Zwycięzca może być tylko jeden.

Film pokazujący propagandę i codzienne życie w Rosji. Pasza, nauczyciel w małym miasteczku na Uralu, pracuje w swojej dawnej szkole i filmuje życie jej uczniów jako kronikarz. Jego gabinet jest azylem dla punków, buntowników i wszystkich, którzy pragną wolności. Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji w Ukrainie i wprowadzeniu patriotycznej polityki, szkoły zostają zmilitaryzowane. Pasza dokumentuje wojskowy dryl, deklaracje lojalności i rosnący strach. Najwięcej mówią reakcje nastolatków – ukradkowe, pełne lęku spojrzenia, czy moment pożegnania przyjaciół wcielonych do wojska. Gdy rok szkolny dobiega końca, Pasza wie, że Karabasz nie jest już jego miejscem… Hit festiwalu Sundance (Specjalna Nagroda Jury) i Millennium Docs Against Gravity, duński kandydat do Oscara®.

Film Sophie Hyde, twórczyni przeboju filmowego "Powodzenia, Leo Grande", ze zdobywczynią Oscara Olivią Colman i nominowanym do Oscara Johnem Lithgowem w rolach głównych. To słodko-gorzki portret rodziny, w której bliskość bywa trudniejsza niż konflikt, a miłość wymaga odwagi, by pozwolić innym żyć po swojemu. Reżyserka Hannah (Olivia Colman) podróżuje z mężem Harrym (Daniel Henshall) i nastoletnim dzieckiem Frances (Aud Mason-Hyde) z Australii do Amsterdamu, by odwiedzić swojego ojca, ekscentrycznego i nieprzewidywalnego Jimpę (John Lithgow). Gdy Frances oznajmia, że zamiast wracać do domu chce zostać z dziadkiem na dłużej, Hannah musi zmierzyć się z trudną rodzinną przeszłością, pełną niewypowiedzianych żalów i decyzji, których bolesne konsekwencje są wciąż odczuwalne.

Kiedy rynek pracy jest bezlitosny, trzeba wyeliminować konkurencję. Bohater „Bez wyjścia” – nowego filmu Park Chan-wooka, twórcy „Oldboya”, „Służącej” i „Podejrzanej” – dosłownie bierze sprawy w swoje ręce. Koreański mistrz kina gatunkowego stawia niepokojąco trafną diagnozę współczesnych lęków – w swoim bezkompromisowym, autorskim stylu. Man-su (gwiazda „Squid Game”, Lee Byung-Hun) prowadzi idealne życie: stabilne zatrudnienie, rodzina, dom, dwa golden retrievery. Ale wystarczy jeden dzień, by sielanka zmieniła się w horror. Man-su traci pracę w fabryce papieru, a z nią status, męskość, tożsamość, honor i sens życia. By je odzyskać, nie cofnie się przed niczym, szczególnie że mokra robota przynosi tyle samo satysfakcji, co ta papierkowa. Choć bezlitośnie kpi z wyścigu szczurów, korporacyjnej mentalności i męskiego ego, reżyser zabiera również głos na temat współczesnego rynku pracy w dobie AI. „Bez wyjścia”, podobnie jak kultowy „Parasite”, pod warstwami czarnego humoru kryje wnikliwe obserwacje dotyczące klasowych napięć i burzliwych społecznych przemian. Pół żartem, pół serio Park Chan-wook zadaje i nam prowokacyjne pytanie: czy istnieje praca, dla której możesz zabić?

„Dobry chłopiec” to kolejna międzynarodowa produkcja Jana Komasy, reżysera nominowanego do Oscara „Bożego Ciała” oraz głośnych filmów „Hejter” i „Miasto 44”. Światowa premiera filmu „Dobry chłopiec” odbyła się podczas jubileuszowej 50. edycji Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Toronto. Film został zaproszony do prestiżowej sekcji Centrepiece, która - jak podkreślają organizatorzy - „honoruje i świętuje globalne osiągnięcia filmowe”, prezentując wybitne, współczesne dzieła z całego świata. Najnowszy film Komasy to opowieść, która wciąga od pierwszych minut w kalejdoskop wieloznaczności i prowokuje do głębokiej refleksji. Historia, która wodzi za nos czarnym humorem, a jednocześnie zadaje wiele trudnych pytań o granice moralności, nie dając jednoznacznych odpowiedzi. Zmusza do konfrontacji z własnymi przekonaniami i nikogo nie pozostawia obojętnym. W rolach głównych: Stephen Graham nagrodzony Złotym Globem za swoją poruszającą rolę w serialu „Dojrzewanie”, Andrea Riseborough („Birdman”), Anson Boon („1917”, „Strefa gangsterów”) oraz Monika Frajczyk („Zielona granica”). Za produkcję „Dobrego chłopca” odpowiadają nominowani do Oscara za film „IO” Ewa Piaskowska i Jerzy Skolimowski oraz uznany producent brytyjski, założyciel Recorded Picture Company, Jeremy Thomas („Ostatni cesarz”, „Sexy Beast”, „Tylko kochankowie przeżyją”). Autorem zdjęć jest Michał Dymek, mający na koncie nominowane do Oscara filmy „Dziewczyna z Igłą” Magnusa von Horna, „Prawdziwy ból” Jesse’ego Eisenberga oraz „IO” Jerzego Skolimowskiego. Scenariusz napisali debiutant Bartek Bartosik we współpracy z Naqqash Khalid.

Film Hlynura Pálmasona (Biały, biały dzień, Godland) łączy w sobie nordycką powściągliwość i ogromną dawkę niepodrabialnego, północnego humoru. To historia o rozpadzie pewnej rodziny, będąca zaskakującą hybrydą emocji i stylów: jest intymna i melancholijna, ale jednocześnie pełna rozmachu; niezwykle czuła, ale zarazem szydercza i slapstickowa. Pálmason odmalowuje życiowe bardo – stan zawieszenia, w jakim znajdują się jego bohaterowie: małżeństwo i ich troje dzieci. Magnus jest marynarzem na statkach rybackich, a Anna to artystka marząca o przełomie w karierze. Każde z nich na własną rękę próbuje posklejać rodzinę, ale to Magnus czuje się tym wyrzuconym za burtę. Studium rozstania jest dla Pálmasona okazją do przyjrzenia się – z ironią i czułością – mężczyznom, dryfującym, zagubionym, szukającym dla siebie nowych ról. Nawigując pomiędzy porami roku (film przedstawia okrągły rok z życia rodziny), portretując surowy pejzaż Islandii, obsesyjnie przyglądając się maszynom, reżyser bezbłędnie znajduje wizualne ekwiwalenty uczuciowego i egzystencjalnego rozchwiania. Ten przejmujący i nieodparcie śmieszny film jest jednym z najwspanialszych hołdów złożonych miłości, jakie stworzyło kino.

Historia zwykłego chłopaka, który na szczyt wbił się szybciej niż „Wilk z Wall Street” i praktycznie z dnia na dzień został multimilionerem. Wielki hajs, piękne kobiety, szybkie auta i gangsterski świat w opowieści pełnej blichtru i rozpusty. Najbardziej oczekiwany, intensywny i nieprzewidywalny film roku. W głównej roli Tomasz Włosok, gwiazda „Jak zostałem gangsterem”. Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia zawrotnej kariery zwykłego chłopaka, który zbudował imperium legalnych narkotyków i – niczym „Wilk z Wall Street” – z dnia na dzień został milionerem. Nagła sława, piękne kobiety, szybkie samochody, niekończąca się impreza, konfrontacje z gangsterami i układy na najwyższych szczeblach władzy – to jego nowy świat, w którym granica między legalnym a zakazanym jest tak cienka, jak kreska na lustrze. Kiedy pojawia się policjant, którego nie da się kupić, zaczyna się gra o wszystko. Czy Dawidowi uda się zatrzymać, zanim będzie za późno? Czy miłość zdoła go ocalić przed ostatecznym upadkiem? Historia sukcesu, który wymknął się spod kontroli. Tomasz Włosok („Jak zostałem gangsterem”), Vanessa Aleksander („Sala samobójców. Hejter”), Łukasz Simlat („Furioza”), Grażyna Szapołowska („Krótki film o miłości”), Jan Frycz („Ślepnąc od świateł”), Janusz Chabior („Służby specjalne”) i Agnieszka Grochowska („Dzień matki”) w najbardziej oczekiwanym, intensywnym, bezczelnym i nieprzewidywalnym filmie roku.

Pierwotny świat dotknięty kataklizmem. Rzeczywistość, w której snującym się bez celu ludziom przyświeca mechaniczne słońce. To właśnie tu spotykają się dwie bezimienne postaci: jasnowłosa dziewczyna o smutnych oczach i młody mężczyzna, który zasiewa w niej niepokój. Dziewczyna opiekuje się tajemniczym jajem, wierząc, że wykluje się z niego anioł. „Angel’s Egg” Oshii stworzył wspólnie z artystą wizualnym Yoshitaką Amano, jednym z czołowych twórców japońskiej animacji. Film miał premierę w 1985 roku, a krytycy od razu dostrzegli w nim wysmakowane, ambitne dzieło sztuki, choć aż cztery dekady musiały minąć, by „Angel’s Egg” doczekało się należnego mu uznania na całym świecie. Wyrazem tego jest premiera odnowionej cyfrowo wersji, która odbyła się w 2025 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes.

Kiedy tajemniczy „człowiek z przyszłości” (Sam Rockwell) pojawia się w nocnym barze w Los Angeles, wywraca do góry nogami życie zapatrzonych w telefony klientów. Ma tylko jedną noc, aby zebrać grupę przypadkowych, sfrustrowanych klientów i wyruszyć na niebezpieczną misję, która zdecyduje o losach ludzkości. Stawką jest przetrwanie w świecie, w którym zbuntowana sztuczna inteligencja szykuje ostateczny cios. Każdy z bohaterów to kalejdoskop różnorodności – czy razem zdołają ocalić przyszłość? „Baw się dobrze i przeżyj” to pełen zwrotów akcji i błyskotliwych dialogów film, który łączy klimat kina przygodowego z aktualnym, elektryzującym tematem zagrożeń ze strony AI. 84% pozytywnych recenzji na Rotten Tomatoes! Oto film, który zachwycił krytyków i natychmiast został okrzyknięty jednym z najbardziej wyjątkowych projektów roku. Szalona mieszanka akcji, humoru i technologii, która wymyka się spod kontroli. „Baw się dobrze i przeżyj” to najnowsza produkcja Gore’a Verbinski’ego - wizjonera odpowiedzialnego za megahitową serię „Piraci z Karaibów” i oscarową animację „Rango”. W rolach głównych laureat Oscara Sam Rockwell („Trzy billboardy za Ebbing, Missouri”, „Biały Lotos”), Haley Lu Richardson („Biały Lotos”), Michael Peña („Ant-Man”, „Narcos: Mexico”), Zazie Beetz („Joker”, „Deadpool 2”) oraz Juno Temple („Ted Lasso”, „Substancja”). Scenariusz napisał Matthew Robinson („Love and Monsters”), a muzykę skomponował Geoff Zanelli („Piraci z Karaibów: Zemsta Salazara”).

Gdy w miasteczku, gdzie Sidney Prescott (Neve Campbell) próbuje ułożyć sobie na nowo życie, pojawia się kolejny Ghostface, przeszłość powraca do niej z niepowstrzymaną siłą. Tym razem to nie ona jest celem zabójcy, lecz jej córka Tatum (Isabel May). Aby zapobiec najgorszemu, Sidney będzie musiała ponownie stanąć twarzą w twarz z upiorną maską i zapłacić nadzwyczaj wysoką cenę

Reżyserski debiut Kristen Stewart, który miał swoją premierę na Festiwalu w Cannes, przyjęto owacjami na stojąco. Aktorka, która stawiała pierwsze kroki m.in. u boku Jodie Foster w uznanym przez krytyków thrillerze D. Finchera „Azyl” (2002), globalną sławę zyskała, wcielając się w rolę Belli Swan w serii filmów z uniwersum „Zmierzchu”, które dziś przeszły już do kanonu współczesnej popkultury. Jednak późniejsze wybory artystyczne Stewart są o wiele bardziej nieoczywiste i wykraczają daleko poza ramy klasycznego Hollywood. Decyzja o tym, aby zadebiutować reżysersko poprzez przeniesienie na filmowy ekran stosunkowo trudnej i pełnej narracyjnych łamigłówek autobiograficznej powieści, to kolejny przejaw artystycznej dojrzałości aktorki. Jej popularność wcale nie sprawiła, że film powstał w sposób szybki, lekki i przyjemny. Kristen walczyła osiem lat o jego realizację – od samodzielnego napisania scenariusza po zagwarantowanie finansowania. W efekcie „Chronologia wody”, będąca adaptacją wspomnień Lidii Yuknavitch, to pełne zanurzenie w ekstremalne doświadczenia – opowieść o koszmarnym dzieciństwie, młodzieńczym samozniszczeniu oraz ratunku, jakim dla bohaterki stają się pływanie i pisanie. W centrum filmu znajduje się kobiece ciało, to przez nie Lidia (wspaniała, fizyczna rola Imogen Poots) poznaje radość i ból, to z nim eksperymentuje, to od niego ucieka, to je trenuje, dyscyplinuje, zaniedbuje, to z niego czerpie całą swoją siłę. Kiedy ją poznajemy, jest wciąż dziewczynką, za którą krok w krok podąża ojcowskie spojrzenie. Imponująca, przejmująca do szpiku kości adaptacja autobiograficznej powieści Lidii Yuknavitch błyskotliwie przekłada słowa na obrazy, szatkuje niechciane wspomnienia, puszcza wodze fantazji, traci i odzyskuje kontrolę, mąci wodę, ale z determinacją najlepszej pływaczki pewnymi ruchami sunie do przodu. Ta opowieść zaczyna się jak tsunami – fala, która unicestwia domy i ludzi, lecz kształt wody, a wraz z nią emocjonalna temperatura i rytm „Chronologii wody” zmieniają się z rozdziału na rozdział.

AKCJA. KOMEDIA. HORROR. Młoda kobieta musi przetrwać noc w Virgilu, tajemniczej i dziwacznej siedzibie-pułapce demonicznej sekty, jeśli nie chce zostać złożona w ofierze w następnej kolejności. Film w wyjątkowo śmiały sposób pokazuje brutalne morderstwa w połączeniu z szyderczym czarnym humorem. New Line Cinema i Nocturna przedstawiają film "Oni cię zabiją", ociekającą krwią, wysokooktanową komedię grozy i akcji. Młoda kobieta musi przetrwać noc w Virgilu, tajemniczej i dziwacznej siedzibie-pułapce demonicznej sekty, jeśli nie chce zostać złożona w ofierze w następnej kolejności. Film w wyjątkowo śmiały sposób pokazuje brutalne morderstwa w połączeniu z szyderczym czarnym humorem. W "Oni cię zabiją" występują Zazie Beetz, Myha’La, Paterson Joseph, Tom Felton, Heather Graham i Patricia Arquette. Reżyserem jest Kirył Sokołow, a scenarzystami - Sokołow i Alex Litvak. Producentami filmu są Andy Muschietti, Barbara Muschietti i Dan Kagan, natomiast producentami wykonawczymi – Russell Ackerman, John Schoenfelder, Carl Hampe, Litvak i Sokołow. Po drugiej stronie kamery obok Sokołowa stanęli operator Isaac Bauman, scenograf Jeremy Reed, montażysta Luke Doolan, scenograf Neil McClean oraz kierownik do spraw efektów wizualnych Marc Smith. Kompozytorem muzyki jest Carlos Rafael Rivera, kierowniczką muzyczną – Andrea von Foerster, a reżyserem castingu – Richard Delia.

Siostry Nora (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) spotykają się ze swoim dawno niewidzianym ojcem, charyzmatycznym, niegdyś wielkim reżyserem filmowym Gustavem (Stellan Skarsgård). Proponuje on Norze, aktorce teatralnej, rolę w swoim najnowszym filmie, który ma być jego powrotem do świata filmu. Gdy dziewczyna odrzuca propozycję, ten zatrudnia młodą gwiazdę Hollywood (Elle Fanning). Teraz siostry muszą poradzić sobie nie tylko ze swoją skomplikowaną sytuacją z ojcem, ale też z amerykańską gwiazdą, która zmienia ich rodzinną dynamikę. Nominowany do dziewięciu Oscarów film Joachima Triera, reżysera „Najgorszego człowieka na świecie”, z nominowanymi do Oscara w kategoriach aktorskich Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem, Ingą Ibsdotter Lilleaas i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z najczęściej nagradzanych i najważniejszych filmów tego roku, z muzyką skomponowaną przez polską kompozytorkę Hanię Rani.

Rozgrywki Ligi Mistrzów UEFA wchodzą w decydującą fazę, a emocje na europejskich stadionach rosną z każdym kolejnym meczem. Najlepsze drużyny kontynentu rozpoczęły walkę w 1/8 finału, a pary tej rundy zapowiadają się wyjątkowo atrakcyjnie. Zapraszamy do kin Helios na transmisje meczów na wielkim ekranie. To doskonała okazja, aby poczuć atmosferę największych piłkarskich wydarzeń w kinowej jakości obrazu i dźwięku oraz wspólnie przeżywać sportowe emocje z innymi kibicami.

Jest rok 1939. Świat pogrąża się w chaosie. Tysiące wybitnych Polaków trafiają do rosyjskiej niewoli, gdzie poddawani są indoktrynacji będącej częścią wielkiego planu. Ambitny agent wroga stawia sobie za punkt honoru złamanie oporu jednego z nich. To młody pianista światowej sławy, cieszący się szacunkiem współosadzonych. Jego kapitulacja może skutkować przejściem wielu innych na stronę przeciwnika. Rozpoczyna się podstępna gra, pełna manipulacji, gróźb i obietnic. Każdy z więźniów zmuszony jest dokonać dramatycznego wyboru, z którym będzie musiał żyć lub umrzeć. Nieświadomi swojej roli, z utęsknieniem czekają na moment wyzwolenia, który może być ich zgubą. Towarzysze broni podejmą próbę śmiertelnie ryzykownej ucieczki czy zdadzą się na łaskę wroga? Czasu jest coraz mniej, bo swój ostateczny ruch może wykonać on w każdej chwili. „Pojedynek” stworzony został na podstawie prawdziwych wydarzeń przez jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów – Łukasza Palkowskiego („Bogowie”, „Najlepszy”). Intryga fabularna w stylu najlepszych thrillerów prowadzi widza przez pełną napięcia i dramatycznych zwrotów akcji, walkę o honor i przetrwanie. W tej megaprodukcji zobaczymy plejadę znakomitych aktorów polskich i zagranicznych, takich jak Jakub Gierszał („Najlepszy”), Aidan Gillen („Gra o tron”, „Bohemian Rhapsody”), Bogusław Linda („Psy”), Julia Pietrucha, Wojciech Mecwaldowski, Anna Próchniak, Mateusz Kościukiewicz, Antoni Pawlicki oraz Paul Freeman („Poszukiwacze zaginionej Arki”) i Tomasz Kot („Bogowie”).

W czasach, gdy europejskie kino stawało się coraz bardziej liberalne i śmiałe pod względem obyczajowym, gdy rewolucja seksualna wdzierała się także do kultury masowej, Luis Buñuel nakręcił jeden z najbardziej fascynujących filmów erotycznych epoki. Sam mówił o nim, że to „pornografia”, lecz była to erotyka przewrotna – pozbawiona nagości i scen seksu, lecz nie mniej przez to perwersyjna i fetyszystyczna. Do tego stopnia, że grająca główną rolę Catherine Deneuve czuła się przez reżysera obnażona zbyt mocno. Zresztą Buñuel też nie był zachwycony współpracą z młodziutką gwiazdą francuskiego kina. Ich wzajemne animozje filmowi jednak w najmniejszym stopniu nie zaszkodziły: „Piękność dnia” do dziś zachwyca swoją niejednoznacznością i wyobraźnią. Deneuve gra Séverine, znudzoną żonę paryskiego burżuja, która z mężem nie utrzymuje relacji intymnych, za to swoje dzikie seksualne fantazje spełnia, pracując za dnia w ekskluzywnym domu publicznym. Melodramatyczną fabułę, zaczerpniętą ze skandalizującej książki Josepha Kessela, Buñuel zamienił w błyskotliwy, uwodzicielski i tajemniczy film, zacierający granice między marzeniem a rzeczywistością, niewinnością i perwersją, tym co zakazane i tym, co dozwolone. „Piękność dnia” przyniosła mu Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji i okazała się najbardziej kasowym filmem w jego reżyserskim dorobku. Oglądana dziś jeszcze lepiej pozwala się odczytać jako transgresywny i odważny portret kobiecej seksualności, prowokacyjny cios wymierzony mieszczańskiej hipokryzji i fałszywej moralności.

Jack Chandler jest prywatnym detektywem, który poszukuje uciekinierki Samanthy. Na swojej drodze spotyka gang prostytutek, które, posługując się piłami mechanicznymi, rżną ludzi...

Rozgrywki Ligi Mistrzów UEFA wchodzą w decydującą fazę, a emocje na europejskich stadionach rosną z każdym kolejnym meczem. Najlepsze drużyny kontynentu rozpoczęły walkę w 1/8 finału, a pary tej rundy zapowiadają się wyjątkowo atrakcyjnie. Zapraszamy do kin Helios na transmisje meczów na wielkim ekranie. To doskonała okazja, aby poczuć atmosferę największych piłkarskich wydarzeń w kinowej jakości obrazu i dźwięku oraz wspólnie przeżywać sportowe emocje z innymi kibicami.

Emma to pewna siebie i bardzo popularna w szkole 16-latka. Kiedy pewnego dnia budzi się, odkrywa że jest duchem, a jej ciało pozostaje w śpiączce. Emma przez kilka dni wszystko słyszy, ale nikt jej nie widzi. Postanawia odkryć dlaczego ją to spotkało. Na oczach widzów pokazana jest historia jednej szkoły, jednej klasy, jednej rodziny, a przede wszystkim jednego nastolatka, który musi stawić czoła szkolnej przemocy. Przejmująca historia o tym, że bullying może być niewidzialny, ale często jest śmiertelny, a „nie martw się, nic mi nie jest” bardzo często jest wołaniem o pomoc.

Nominowana do Oscara®, monumentalna opowieść o poświęceniu, pasji i dążeniu do doskonałości w przepięknej oprawie wizualnej. Wygodne życie nastoletniego syna przywódcy yakuzy kończy się, gdy jego rodzice giną w zamachu. Trafia pod opiekę słynnego aktora (Ken Watanabe, znany z Ostatniego samuraja i Incepcji), który dostrzega jego sceniczny talent. Rozpoczyna się katorżniczy trening i braterska rywalizacja z synem mentora w drodze na szczyt. Kokuho to przepiękna i wzruszająca historia życia człowieka pochłanianego przez własne ambicje, która zachwyciła miliony widzów na całym świecie. Powalająca pięknem dialogów i krajobrazów podróż przez drugą połowę XX wieku. Film miał premierę na MFF w Cannes, został okrzyknięty japońskim filmem roku, a także wybrany tamtejszym kandydatem do Oscara. Wcielający się w głównego bohatera Ryo Yoshizawa przez 18 miesięcy uczył się aktorstwa teatru kabuki, by uwieść widownię swoim niesamowitym przeobrażeniem w gwiazdora tradycyjnych japońskich scen. Wizualny poemat, przepełniony pięknem i feerią barw, który opowiada historię zarazem magiczną i tragiczną. Kokuho łączy monumentalizm “Brutalisty” z medytacyjnością „Drive My Car” i brawurowym obrazem poświęcenia w imię artystycznego spełnienia rodem z „Czarnego łabędzia”. Malarskie zdjęcia prowadzą widza za rękę w filmowy świat, podczas gdy bogata scenografia i wybitna charakteryzacja pozwalają zapomnieć, iż obcujemy z fikcją.