Najważniejsze informacje (kliknij, aby przejść)
„Odyseja” na scenie Capitolu
Wystawienie eposu Homera w teatrze jest wspaniałym pomysłem. W czasach, kiedy greckiego mistrza czytają w Polsce niemal wyłącznie akademicy i studenci wybranych kierunków, zachęta do lektury „Odysei” wydaje się na wagę złota.
A spektakl, nawet jeśli realizatorzy zdecydowali się (z oczywistych względów) na okrojoną wersję cyklu 24 pieśni - opowieści m.in. o przygodach Odyseusza w drodze do ojczyzny, może być nie tylko barwnym freskiem.
Zwłaszcza że tekst Homera to mocne przesłanie o tym, że w świecie po katastrofie (którą była wówczas mordercza wojna trojańska) potrzebne jest zaprowadzenie ładu, zaś symbolem harmonii staje się powrót Odyseusza, niegdyś bohatera spod Troi, do własnej ojczyzny i kochającej rodziny.
Podróż, pełna pułapek i niebezpieczeństw, staje się odkupieniem win, próbą charakteru i sprawdzianem umiejętności. A przy tym bardzo ludzką walką o to, by ocalić siebie w morzu problemów.
Sambor Dudziński w roli Odyseusza, Justyna Szafran jako Penelopa
W spektaklu w reżyserii Małgorzaty Warsickiej oglądamy wybrane przygody Odyseusza, w tej roli Sambor Dudziński (m.in. jego miłosny „postój” u bogini Kalipso zakończony interwencją Hermesa, pobyt u Feaków, czy u czarodziejki Kirke, która zamienia towarzyszy Odyseusza w zwierzęta) i równolegle słuchamy lamentu Penelopy – w interpretacji Justyny Szafran – która przez lata czeka na powrót męża.
Realizatorzy do homeryckiego tekstu (w XIX-wiecznym jeszcze, ale pięknym przekładzie Lucjana Siemieńskiego) dołączyli refleksyjne wspomnienia Grażyny Jagielskiej, żony korespondenta wojennego, która, jak Penelopa w antycznym dramacie, też czeka z rosnącym niepokojem na powrót męża.
Pomysł dołączenia tekstu - ciekawy, ale symbioza dwóch tekstów już nie tak płynna.
Płyniemy z prądem homeryckiej historii
„Odyseja” w Capitolu ma natomiast niezwykły klimat – zawieszony między historią i współczesnością, między jawą i snem, działaniem i apatią. Spora w tym zasługa muzyki Pawła Romańczuka (który, jak zdradził na swoim profilu na FB, grał na cristal baschecie, waterphonie, pionie, trójkątach obrotowych, fideli, udu, bar chimesach, abletonie i basówce i do gry zaangażował też aktorów), szczególnej scenografii Katarzyny Borkowskiej oraz gry aktorów.
Zanurzamy się w homeryckiej historii, opowiadanej aktorskimi siłami Sambora Dudzińskiego, Justyny Szafran, Dawida Suliby (w rolach Zeusa, Posejdona, Telemacha, Antinoja, Kyklopa, Elpenora i Hermesa), Emose Uhunmwangho (Atena, Psychoterapeutka, Tejrezjasza i Kyklop), Karoliny Klich (Nausyka, Kirke, Kalypso Dziewczyna, Matka i Kyklop). Płyniemy z prądem.
Problemem tego projektu jest jednak fakt, że nie do końca wiadomo, o czym oglądamy opowieść. O przygodach człowieka, który nie może przez lata dotrzeć do ukochanej ojczyzny? A może o życiowym rozbitku, który błąka się po wysepkach i spotyka kolejne postaci, by jeszcze bardziej się zatracić, bo wygodnie mu nie wracać?
Trudno rozstrzygnąć, a przez to opowieść z mocnym przesłaniem sprzed dwóch i pół tysiąca lat staje się mniej wyrazista, wydaje się niedomknięta, wytraca energię i na finał czeka się z mniejszym entuzjazmem.
„Odyseja” w Capitolu – bilety
Spektakle „Odysei” są grane na razie do 15 lutego. Bilety w cenie 50-65 zł kupimy przez stronę Capitolu albo w kasie. Tytuł ponownie powróci na scenę wiosną.
