Czeska powieść o zapomnianej historii
„Bílá Voda” Kateřiny Tučkovej to historia osadzona w zapomnianej górskiej wsi na czesko-polskim pograniczu. Jedyne, co można w niej znaleźć, to podupadły klasztor, szpital psychiatryczny oraz cmentarz.
Gdy przybywa tu Lena Lagnerová, znajduje schronienie wśród mieszkających tam ekscentrycznych sióstr zakonnych w zamian za uporządkowanie starych dokumentów. Podczas pracy odkrywa przeszłość mieszkanek klasztoru.
Bílá Voda była jednym z miejsc, do których w 1950 roku trafiały zakonnice internowane po zamknięciu klasztorów na terenie Czechosłowacji.
Tučková wykorzystuje dokumenty i świadectwa, by z ich pomocą opowiedzieć o kobietach uwikłanych w niemalże zapomnianą historię. Przeszłość nie pozostaje jednak zamknięta w archiwach, w dalszym ciągu wpływając na życie bohaterek mimo upływu kolejnych dekad.
