Chopin i Dvořák

Chopin i Dvořák – finał Akademii Orkiestrowej NFM

Finał Akademii Orkiestrowej NFM będzie wyjątkowym spotkaniem młodych uczestników projektu z muzykami NFM Filharmonii Wrocławskiej. W programie znajdą się dzieła Antoniego Szałowskiego, Fryderyka Chopina i Antonína Dvořáka. Za pulpitem dyrygenckim stanie Mirian Khukhunaishvili, a przy fortepianie zasiądzie Yehuda Prokopowicz, który zwrócił uwagę publiczności i krytyki podczas XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina.

Uwertura Antoniego Szałowskiego

Koncert otworzy Uwertura Antoniego Szałowskiego, najnowsze z prezentowanych dzieł, powstałe w 1936 roku jako zwieńczenie studiów u Nadii Boulanger. Utwór jest wdzięczny, lekki, barwny i dowcipny, utrzymany w przystępnej estetyce neoklasycznej. Po paryskim prawykonaniu francuski kompozytor i krytyk Florent Schmitt uznał Szałowskiego za jednego z najbardziej utalentowanych twórców swojego pokolenia, podkreślając jego wyobraźnię melodyczną i mistrzostwo formy.

Koncert fortepianowy e-moll Fryderyka Chopina

Następnie zabrzmi Koncert fortepianowy e-moll Fryderyka Chopina, jeden z najpopularniejszych i najwybitniejszych koncertów w dorobku polskiego kompozytora (obok wcześniejszego Koncertu f-moll). To pełen wirtuozerii utwór w stylu brillant, który młody pianista przygotowywał, wykonując także dzieła Hummla, Webera i Moschelesa.

Koncert charakteryzuje się lekką, pogodną i romantyczną aurą. Pierwsza część opiera się na kontraście dwóch myśli muzycznych, druga jest powolna, nastrojowa i oniryczna, a finał w formie ronda stanowi stylizację energicznego, lecz wytwornego krakowiaka. Partia fortepianu dominuje w całym utworze, a orkiestra pełni rolę dyskretnego akompaniamentu.

VII Symfonia d-moll Antonína Dvořáka

Ostatnią częścią programu będzie VII Symfonia d-moll Antonína Dvořáka, dzieło mroczne, dramatyczne i pełne napięcia. Kompozycja powstała dla londyńskiego Philharmonic Society, tej samej prestiżowej organizacji, która zamówiła u Ludwiga van Beethovena IX Symfonię. Dvořák, świadom odpowiedzialności, poradził sobie znakomicie – prawykonanie w kwietniu 1885 roku pod jego batutą zostało przyjęte z wielkim entuzjazmem.

Choć Dvořák jest uznawany za przedstawiciela nurtu narodowego, VII Symfonia należy do wyjątków w jego twórczości – praktycznie nie zawiera odwołań do czeskiej muzyki ludowej.