Mjr Wanda Kiałka (z d. Cejko) urodziła się 15 grudnia 1922 roku w Wilnie i była znana pod pseudonimami „Wilia”, „ Marika” oraz „ Erka”. Przeżyła kolejne etapy okupacji Wilna: sowiecką, litewską, sowiecką, niemiecką i ponownie sowiecką. Była łączniczką i sanitariuszką 5. Wileńskiej Brygady AK oraz więźniarką Workuty, gdzie kolejno pracowała w kopalni, w kamieniołomach, w cegielni oraz w warsztacie krawieckim.
Z niewoli została zwolniona 7 września 1956 roku. 17 listopada 1956 roku wróciła do Polski i ostatecznie zamieszkała we Wrocławiu. W późniejszych latach została odznaczona Krzyżem AK, Brązowym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Partyzanckim.
Była cenioną postacią wrocławskiej społeczności. W 2024 roku to ona oficjalnie odsłoniła Pomnik Żołnierzy Niezłomnych na skwerze przy ul. Borowskiej i Glinianej. Jej losy były inspiracją do stworzenia widowiska „Śladem Niezłomnych. Opowieść z muzyką w tle”, które jeszcze na początku tego miesiąca można było zobaczyć we Wrocławiu.
Jej życie było niezwykłym świadectwem odwagi, patriotyzmu i niezłomności. Walczyła o wolną Polskę w szeregach Armii Krajowej, brała udział w operacji „Ostra Brama”, przeszła przez sowieckie więzienia i łagry, a po powrocie do kraju związała swoje życie z Wrocławiem. Wraz z mężem, Stanisławem Kiałką, współtworzyła archiwum Armii Krajowej, dbając o zachowanie pamięci o swoich towarzyszach broni.Jacek Sutryk, prezydent Wrocławia
Wanda Kiałka zmarła w czwartek, 16 lipca 2026 r. w wieku 103 lat.
