Dokumenty związane z przetargiem poszły już do Brukseli i w ciągu paru dni zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE oraz będą dostępne na platformie zakupowej Wrocławskich Inwestycji.
Prezydent Jacek Sutryk o przebudowie ulicy Szczytnickiej:
Przebudowa ulicy Szczytnickiej obejmie odcinek od Skweru Bocheńskiego do ulicy Reja oraz plac u zbiegu ulic Szczytnickiej, Polaka, Ładnej, Reja, Nehringa i Skłodowskiej-Curie. Wybrana z mieszkańcami, uzgodniona z konserwatorem zabytków, koncepcja rewitalizacji całkowicie odmieni obraz tej wyjątkowej ulicy.
Na Szczytnickiej będzie przytulnie
Wciąż będą po niej jeździć tramwaje i samochody, ale odmieni ją zieleń. Na północnej stronie pojawią się drzewa, a na południowej rosnąć będą krzewy.
– Chcemy wprowadzić tu drzewa, ale też róże i hortensje. Ta ulica ma być nie tylko wygodniejsza i bezpieczniejsza, ale też po prostu ładniejsza i bardziej przyjazna w codziennym jej użytkowaniu – zapowiada prezydent Jacek Sutryk.
Galeria zdjęć
Dla części mieszkańców uciążliwy był przystanek „Reja” dla tramwajów jadących w kierunku Placu Grunwaldzkiego. Zostanie on przesunięty bliżej Ronda Reagana i znajdzie się naprzeciwko przystanku dla przeciwnego kierunku.
– Pozwoli to uporządkować układ ulicy i wygospodarować miejsce na drogę rowerową – wyjaśnia Piotr Paś, prezes Wrocławskich Inwestycji. – Chcemy, żeby po przebudowie była to ulica wygodniejsza dla pieszych, rowerzystów i pasażerów komunikacji miejskiej, ale jednocześnie zachowała swój charakter.
Wspomniana droga rowerowa, dwukierunkowa, ma zostać wybudowana na południowej stronie ulicy. Wyremontowane zostaną również chodniki. To wszystko, plus zieleń, sprawi, że obecny samochodowo-tramwajowy charakter Szczytnickiej ulegnie zmianie na korzyść pieszych, rowerzystów i mieszkańców. Klimatu dodadzą stylizowane latarnie dopasowane do historycznego stylu ulicy.
Handlowe serce miasta
Ulica Szczytnicka ze swoją ciasną historyczną zabudową po wojnie została wyspą w morzu ruin. Największe zniszczenia w tej części miasta nie wynikały bezpośrednio z walk, lecz z rozkazu gauleitera Karla Hankego. Nakazał utworzenie pasa startowego, co wiązało się z wyburzeniem setek kamienic wzdłuż dzisiejszego Placu Grunwaldzkiego. Linia wyburzeń zatrzymała się w rejonie dzisiejszej ul. Polaka. Zniknęła część Wrocławia po to, aby – według popularnych przekazów – mógł wystartować... jeden samolot.
W pierwszych miesiącach i latach po wojnie w już polskim Wrocławiu Szczytnicka stała się handlowym sercem tej części miasta. W ocalałych kamienicach przy Szczytnickiej otwierano pierwsze polskie zakłady krawieckie, szewskie, piekarnie i sklepy bławatne.
Nie wszystkie XIX-wieczne czynszowe kamienice przetrwały. Luki w zabudowie zostały „zaplombowane” w sposób niepsujący charakteru ulicy.
Gościł tu Kasprowicz
Zmianom – i to dogłębnym – ulegał odcinek Szczytnickiej od strony Ostrowa Tumskiego. W miejscu XIX-wiecznych kamienic w latach 60. stanął modernistyczny budynek XIV liceum, które stało się słynne na cały kraj, osiągając szczyty w rankingach. Przeprowadziło się na ulicę Brücknera, a w jego miejscu stanął biurowiec.
Zapewne niewielu Wrocławian jeszcze pamięta, że ta działka wcale nie znajdowała się na początku ulicy Szczytnickiej. Do 1989 roku Szczytnicka zaczynała się na Ostrowie Tumskim. Wtedy krótki jej odcinek, od Placu Katedralnego do Wyszyńskiego, przemianowano na ulicę Kominka.
XIX-wieczne dzieje Szczytnickiej (Scheitniger Straße) skrywają sympatyczny polski akcent. W jednej ze ślicznie ostatnio odrestaurowanych kamienic – pod numerem 29 – w 1888 roku mieszkał słynny młodopolski poeta Jan Kasprowicz. Wynajął tu lokum po wyjściu z więzienia. Do Wrocławia przyjechał w 1884 roku studiować na uniwersytecie filozofię i historię, ale zaangażował się w nielegalny ruch socjalistyczny, co skończyło się 6-miesięczną odsiadką.
Tramwajem Szczytnicką do zoo
Oglądając stare fotografie, można mieć wrażenie, że tramwaje wpisane są w ulicę Szczytnicką „od zawsze”. Pierwszy tramwaj konny do zoo przejechał nią w 1877 roku. Jednak nie jest to do końca trafne spostrzeżenie, bowiem przez pierwszych 14 powojennych lat linia ta była nieczynna.
O ile ulica i większość kamienic ocalała, to infrastruktura tramwajowa była zniszczona. Torowisko odbudowano w 1959 roku. W 2024 roku przeszło gruntowną modernizację i nie będzie już podlegać przebudowie w trakcie rewitalizacji ulicy.
