Najważniejsze informacje (kliknij, aby przejść)
Muzeum Architektury udostępniło wszystkim swój dziedziniec (w godzinach otwarcia muzeum) i jednocześnie ozdobiło go obiektem autorstwa 95-letniej artystki Anny Szpakowskiej-Kujawskiej.
Bardzo się cieszę, że Skrzydlaczek tutaj stoi. I Skrzydlaczek też dziękuje za takie dobre miejsce.Anna Szpakowska-Kujawska
„Spacer w Parku Południowym”
Artystka używa pieszczotliwego określenia Skrzydlaczek, ponieważ stojąca na dziedzińcu rzeźba jest ostatnią z cyklu o nazwie Skrzydlaki. – Ten jedyny powstał we Wrocławiu. Cieszy mnie, ma dobry humor i mnie wprowadza w dobry humor – mówiła autorka podczas prezentacji w piątek 13 listopada. – Pozostałe powstawały w Lasówce, ze skrawków po budowie, kawałków drzew, kamyczków, rozmaitych rzeczy.
Ostatni Skrzydlak z serii nosi tytuł „Spacer w Parku Południowym”.
Poświęciłam go Parkowi Południowemu, który jest moim drugim domem, gdzie sobie spokojnie, wolno chodzę i bardzo go lubię.Anna Szpakowska-Kujawska
Obiekt stojący na dziedzińcu jest powiększoną kopią, wykonaną na drukarce 3D z użyciem materiału syntetycznego, po zeskanowaniu mniejszego pierwowzoru. Taka technologia pozwoliła na wierne odwzorowanie jego kształtów, krzywizn itd. Mały „Spacer…” był w tym roku prezentowany w Muzeum Architektury na retrospektywnej wystawie „Wieloświat”.
Nie spodziewałam się, że Skrzydlaczek zostanie powiększony. To była niespodzianka. I raptem znalazł się w tym fajnym otoczeniu.Anna Szpakowska-Kujawska
Dziedziniec otwarty dla wszystkich
Zakup rzeźby „Spacer w Parku Południowym” do zbiorów Muzeum Architektury i jej umieszczenie na dziedzińcu było możliwe dzięki dofinansowaniu pozyskanemu w ramach programu „Rzeźba w przestrzeni publicznej - 2026”, realizowanego przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (z budżetu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego).
Realizację instalacji w dużym formacie ufundowała z kolei Fundacja Folta, która była mecenasem wystawy „Wieloświat”.
Bardzo się cieszę, że w przestrzeni publicznej miasta stanął nowy obiekt. Nam jako fundacji zależy bardzo, żeby było ich coraz więcej. Edukacja kulturalna jest niezmiernie ważna. Łatwo dostępne dzieła sztuki upiększają miasto, a także zachęcają wszystkich do obcowania ze sztuką, która otwiera nas na nowe spojrzenia na świat, która uwrażliwia nas wszystkich w bardzo dużym stopniu.Ewa Folta, prezes Fundacji Folta Collection
Obecny na prezentacji wiceprezydent Mateusz Żak powiedział, że lokowanie dzieł sztuki w miejscach publicznych podnosi zbiorową uwagę na sztukę.
Ważne, aby kultura była blisko mieszkańców. Wrocław jest miastem wybitnych artystów. Do ich grona na pewno zalicza się Anna Szpakowska-Kujawska. Jej praca, pięknie wkomponowana w zieleń, nawiązuje do Parku Południowego, ale jest na tyle abstrakcyjna, że każde oczy zobaczą ją trochę inaczej.Mateusz Żak, wiceprezydent Wrocławia
Dyrektor Muzeum Architektury przypomniał z kolei, że ogólnodostępny od teraz dziedziniec (wejście bramą od ul. Bernardyńskiej) przez około 60 lat był zapleczem instytucji i służył przede wszystkim wspólnocie mieszkaniowej. – W przyszłości, po planowanej przebudowie, będzie się przez niego przechodziło do głównego wejścia do naszego muzeum – zapowiedział Michał Duda. – Teraz zapraszam, aby przyjść tu, przysiąść i popatrzeć na rzeźbę Anny Szpakowskiej-Kujawskiej.
Inny Skrzydlak w miejscu publicznym
We Wrocławiu jest jeszcze jeden powiększony reprezentant serii Skrzydlaki, inspirowanej pobytem artystki w Afryce. Stoi przed wejściem do galerii 66P na ul. Księcia Witolda (budynek Piekarni).
Pozostałe prace Anny Szpakowskiej-Kujawskiej w przestrzeni miejskiej:
- „Wędrowcy” – odsłonięci tegorocznym latem przy przyszłej siedzibie BWA Wrocław na ul. Kolejowej,
- plafon w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej na Rynku,
- mozaika na fasadzie Instytutu Matematyki Uniwersytetu Wrocławskiego na Placu Grunwaldzkim.
O autorce
| Anna Szpakowska-Kujawska |
|
Absolwentka Wydziału Malarstwa Architektonicznego PWSSP (ASP) we Wrocławiu. W 1961 roku dołączyła do Szkoły Wrocławskiej (Grupy Wrocławskiej), składającej się z najlepszych lokalnych artystów tamtego czasu (m.in. Józef Hałas i Eugeniusz Geppert). Jest artystką biegłą w różnych językach sztuki, począwszy od malarstwa i rysunku, poprzez kolaż i asamblaż, po ceramikę, rzeźbę i inne formy przestrzenne. Jej twórczość wymyka się jednoznacznym interpretacjom i prostym kategoryzacjom. Jest w niej figuracja i abstrakcja, awangarda i klasyka, realizm i coś wyśnionego. Bliskie jest jej także pismo, liternictwo. |
