Władze Wrocławia i miejscy radni tradycyjnie spotkali się najpierw w kaplicy rajców w kościele garnizonowym pw. św. Elżbiety, żeby złożyć kwiaty w miejscu, które w świątyni zostało zadedykowane tym, którzy od lat czuwają nad pomyślnością dolnośląskiej stolicy i jej mieszkańców. Po tej ceremonii jej uczestnicy udali się do Starego Ratusza, gdzie Tadeusz Nestorowicz odtrąbił hejnał Wrocławia, dając tym znak do rozpoczęcia obrad uroczystej sesji.
Otworzył ją przewodniczący RM Bohdan Aniszczyk. Powitał osoby nagrodzone, radnych i przewodniczących RM poprzednich kadencji, prezydenta Jacka Sutryka, wiceprezydentów Renatę Granowską i Sebastiana Lorenca, sekretarza miasta Włodzimierza Patalasa i miejskiego skarbnika Marcina Urbana, a także wszystkich zebranych w Sali Wielkiej ratusza gości.
Bohdan Aniszczyk odczytał również list od przewodniczącego Rady Miasta Lwowa, który przesłał Wrocławiowi i jego mieszkańcom życzenia i pozdrowienia z okazji święta naszego miasta.
Przebieg sesji można było obserwować online, mogli ją również oglądać ci, którzy w tym czasie przebywali na wrocławskim Rynku, na wystawionym pod ratuszem telebimie.
Przed uroczystością wręczenia tytułu Honorowego Obywatela Wrocławia, Nagród Wrocławia oraz Odznaki Honorowej i Nagród Prezydenta Wrocławia – najważniejszych wyróżnień przyznawanych przez władze miejskie osobom wybitnie zasłużonym dla Wrocławia – głos zabrał prezydent miasta Jacek Sutryk.
Przemówienie prezydenta Wrocławia Jacka Sutryka
Szanowni Państwo,
wiem, że wszyscy cieszymy się dzisiejszym spotkaniem. Myślę, że Państwu, podobnie jak i mnie, bardzo brakowało już bliskości i zwykłego „bycia razem”. To bycie razem szczególnie ważne jest w dniach tak pięknych, jak dziś – święto Wrocławia, w które zebraliśmy się w historycznym miejscu spotkań – miasta spotkań, w Starym Ratuszu, w którym przez wieki debatowano o sprawach ważnych dla naszej wspólnoty. Współcześnie spotykamy się w nim właśnie w tych najważniejszych momentach, by podkreślić ich rangę, ale także pokazać pewną historyczną łączność z tymi wszystkimi, którzy poprzez wieki Wrocław, pod różnymi imionami, z miłością współtworzyli.
Jest to także okazja do podsumowania „roku życia Wrocławia”. Roku, jak sami Państwo wiedzą, trudnego i pełnego niepewności. A zarazem roku, który pokazał, że solidarność nie jest tylko elementem wrocławskiej historii, ale wciąż żywym sposobem budowania obywatelskiej wspólnoty. W trudnym czasie nie tylko umieliśmy się zjednoczyć, ale także myśleć o sobie nawzajem i nieść pomoc w potrzebie także osobom bliżej nam nieznanym. Nie chcę powtarzać tutaj Raportu o stanie Wrocławia, z którym zapoznaliśmy się podczas niedawnej sesji absolutoryjnej. Pozwólcie, Państwo, raczej, że rok ów podsumuję krótkimi słowami wdzięczności.
Nieustannie pamiętam o „białym personelu”, który każdego dnia walczył o życie i zdrowie mieszkańców naszego miasta. Walczy o nie zresztą także dzisiaj, czy to w szpitalach czy w punktach szczepień.
Myślę o wolontariuszach, tak tych zrzeszonych w organizacjach trzeciosektorowych, jak i tych, którzy spontanicznie włączali się w akcje szycia maseczek, zaopatrywali sąsiadów w potrzebne produkty, wspierali służby miejskie w dotarciu do potrzebujących. Jestem wdzięczny wrocławskim firmom, które w trudnym czasie zwracały się za pośrednictwem miasta z ofertą pomocy – także tym, którzy sami nieśli pomoc, choćby poprzez dostarczanie im ciepłych posiłków. To Państwo pokazali, jak tworzy się wspólnotę. To Państwo ją współtworzyli.
Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, straż miejska wraz z Centrum Zarządzania Kryzysowego, wrocławskie MPK i wszystkie miejskie jednostki, centra obsługi mieszkańców i cały Urząd Miejski, przestrzegając obowiązujących obostrzeń, pracowały i pracują przez cały okres wciąż przecież jeszcze trwającej pandemii. Świadomie w tych podziękowaniach nie wymieniam nikogo z imienia i nazwiska, wdzięczny bowiem jestem każdemu bez wyjątku, nikogo nie chciałbym pominąć.
Cieszę się, że w tym pełnym wyzwań czasie miałem zaszczyt pracować ramię w ramię z takim oddanym miastu zespołem. Bardzo za to dziękuję.
Szanowni Państwo,
obchodzimy święto Wrocławia, naszego Wrocławia w ten szczególny sposób, że faktycznie, jak wierzę, myślimy o nim jako o mieście dla wszystkich. Niezależnie od kraju pochodzenia, wyznania, poglądów czy politycznych sympatii – Wrocław jest miastem tych wszystkich, którzy chcą je współtworzyć. W tym sensie najpierw jesteśmy wrocławiankami i wrocławianami, którzy dzisiaj cieszą się nie tylko świętem miasta, ale też dniem jedności, w którym chcemy myśleć o tym, co najważniejsze.
Cieszę się, że dzisiaj do grona Honorowych Obywateli naszego miasta dołącza Renata Mauer- Różańska, sportsmenka, olimpijka, której występy przyniosły Polsce i Wrocławiowi tyle radości i dumy. Cieszę się także dlatego, że – jak wiemy dobrze my, zebrani w tym miejscu – Honorowa Obywatelka była bardzo zaangażowana we współtworzenie naszego miasta, tak w środowisku sportowym, jak i pracą w Radzie Miejskiej Wrocławia.
Szanowna Pani, Droga Renato, dziękuję za to wszystko. Dziękuję za zgodę na przyjęcie dzisiejszego wyróżnienia. Cieszę się, że sport połączył dzisiaj Wrocław na nowo.
W tak ważnym i pięknym dniu skupmy się proszę wokół tego oto wezwania:
Niech żyje Wrocław! Nasz Wrocław! Piękny, solidarny, tolerancyjny, zjednoczony nie „przeciwko czemuś”, a „dla czegoś”, czegoś w istocie niezwykle ważnego – dla budowania wspólnoty wrocławianek i wrocławian!
Renata Mauer-Różańska – Honorowa Obywatelka Wrocławia 2021
Tegorocznym Civitate Wratislaviensi Donatus została medalistka olimpijska, zdobywczyni licznych tytułów mistrzowskich w strzelectwie sportowym, trenerka, wykładowczyni akademicka i wrocławska radna w latach 2010-2018, propagatorki sportu i ruchu olimpijskiego – za całokształt działalności na rzecz naszego miasta.
W 2002 r. Renata Mauer-Różańska została wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa jako zdobywczyni największej liczby medali olimpijskich w strzelaniu z karabinu w kategorii kobiet. Polski Komitet Olimpijski dwukrotnie przyznał jej nagrodę Fair Play. Została odznaczona Krzyżem Kawalerskim OOP (1996) oraz Krzyżem Oficerskim OOP (2000)
Przemówienie Renaty Mauer-Różańskiej – Civitate Wratislaviensi Donatus A.D.2021
Szanowni Państwo,
stojąc tutaj przed Wami czuję się, jak w wielkiej Wrocławskiej Rodzinie. Rodzinie, która wciąż się powiększa, od czasu kiedy ponad 30 lat temu z Mazowsza przyjechałam do Wrocławia. To miejsce wybrał dla mnie mój trener Piotr Kosmatko. Wierzył, że mogę strzelać najlepiej na świecie, ale do tego potrzebna była lepsza niż w naszym klubie baza szkoleniowa, a ta była właśnie tutaj, we Wrocławiu – najlepszy ośrodek strzelecki w Polsce i ludzie z wielką sportową pasją, którzy przyjęli mnie do swojego grona. Muszę tu wspomnieć przynajmniej o kilku osobach, a należą do nich kierujący wówczas sekcją strzelecką WKS Śląsk Wrocław, najpierw Pan pułkownik Jan Żaba, potem Pan pułkownik Leopold Kałuża. Obaj już od nas odeszli, ale zostawili po sobie dzieło, dzięki któremu na naszą, należącą do najlepszych na świecie, strzelnicę przyjeżdżają zawodnicy z całego świata. O moim trenerze, Andrzeju Kijowskim, mogę powiedzieć, że nie tylko jest bardzo dobrym szkoleniowcem, ale również był i jest po prostu przyjacielem. Dołączyłam do jego grupy nieco młodszych od siebie zawodników, z którymi się przyjaźnię do dziś, ponieważ sport to nie tylko rywalizacja.
Święty Jan Paweł II mówił, iż: „Potencjał ukryty w sporcie sprawia, że jest on szczególnie ważnym narzędziem integralnego rozwoju człowieka… Poczucie braterstwa, wielkoduszność, uczciwość i szacunek dla ciała – stanowiące z pewnością niezbędne cnoty każdego dobrego sportowca – przyczyniają się do budowy społeczeństwa, gdzie miejsce antagonizmów zajmuje sportowa rywalizacja, gdzie wyżej ceni się spotkanie niż konflikt, uczciwe współzawodnictwo niż zawziętą konfrontację. Tak pojmowany sport nie jest celem, ale środkiem”.
Słowa te często przywołuję studentom podczas zajęć na Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, wyjaśniając, czym jest idea fair play, kogo dotyczy, i komu ma służyć sport.
Również w moim przekonaniu sport, uprawiany zgodnie z tą ideą, powinien służyć wszechstronnemu rozwojowi człowieka, zarówno w sferze fizycznej, psychicznej, jak i intelektualnej. Zapewniając w naszym mieście możliwość połączenia sportu z kulturą i edukacją, szczególnie dzieciom i młodzieży nie tylko wspieramy ich rozwój, ale również pomagamy im realizować swoje marzenia.
Właśnie o swoich sportowych marzeniach, startach w igrzyskach olimpijskich, idei fair play razem z olimpijczykami Dolnego Śląska opowiadamy dzieciom i młodzieży podczas wspólnych spotkań w szkołach. Przekonujemy ich, że warto uprawiać sport, a tacy olimpijczycy, jak m.in. dwukrotny mistrz olimpijski Józef Zapędzki, wybitny koszykarz, olimpijczyk i trener Mieczysław Łopatka, trzykrotny medalista olimpijski i trener medalisty olimpijskiego Józef Tracz są tego doskonałym przykładem.
Władze Wrocławia, zdając sobie sprawę ze znaczenia aktywności fizycznej w zachowaniu dobrego zdrowia i kondycji fizycznej, mieszkańców podejmują decyzje, dotyczące tworzenia programów sportowych, wspierania szkolenia dzieci i młodzieży, organizacji i wsparcia organizatorom imprez sportowych, budowy i modernizacji obiektów. Wynikami tej przemyślanej strategii są m.in. wysokie miejsca zajmowane w polskim sporcie dzieci i młodzieży, współorganizacja Mistrzostw Europy w piłce nożnej, organizacja Światowych Igrzysk Sportowych The World Games, współorganizacja Mistrzostw Świata w piłce siatkowej, organizacja Mistrzostw Świata w podnoszeniu ciężarów oraz w strzelectwie, Finału Pucharu Świata i tuż przed pandemią, w Hali Stulecia – Mistrzostw Europy. Na trybunach kibicowaliśmy, integrując się z liczną międzynarodową publicznością, a dzięki mediom łączyliśmy się ze światem.
Wspomniane przeze mnie nowe lub zmodernizowane obiekty sportowe, takie jak m.in. Stadion Wrocław, kryta pływalnia przy ul. Wejherowskiej, tor wrotkarski, Stadion Olimpijski, są naszym wspólnym dobrem, które służy mieszkańcom Wrocławia. The World Games, druga co do wielkości multidyscyplinarna impreza świata, przyczyniła się także do rozwoju futbolu amerykańskiego, ultimate frisbee czy też innych, wcześniej mało znanych w Polsce dyscyplin sportu.
Tak samo jak sport we wszystkich cywilizacjach świata, nasz sport wrocławski i wszystko, co się z nim wiąże, jest składnikiem życia społeczno-obyczajowego i częścią naszego kulturowego dziedzictwa.
Odczuwam wielką radość, że mogę w tym życiu uczestniczyć, choć dzięki ukończonym studiom na Akademii Ekonomicznej i Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu oraz działalności w Radzie Miejskiej w Klubie Prezydenta Rafała Dutkiewicza, patrząc na sport nie tylko od strony sportowca, ale również przez pryzmat nauki i samorządu, zdaję sobie sprawę, jaką to uczestnictwo niesie ze sobą odpowiedzialność.
Ogromnie się cieszę, że we Wrocławiu znalazłam swój dom i miłość, że mam olbrzymie wsparcie ze strony męża Pawła, córki Natalki, po której przyjściu na świat zdobyłam swój pierwszy olimpijski medal, i syna Mateusza. Kochani, bardzo Wam za to dziękuję.
Z całego serca gratuluję wszystkim osobom nagrodzonym podczas tej uroczystej Sesji Rady Miejskiej Wrocławia, a na ręce Pana Bohdana Aniszczyka – jej przewodniczącego oraz Pana Jacka Sutryka – prezydenta Wrocławia składam w imieniu uhonorowanych serdeczne podziękowania.
Czytaj też: Renata Mauer-Różańska będzie Honorowym Obywatelem Wrocławia
Nagroda Wrocławia
Rada Miejska przyznaje ją osobom i instytucjom za całokształt ich pracy na rzecz miasta na wniosek Komisji Nominacyjnej. W tym roku nagrodę tę przyznano:
Annie Kraucz-Miękus
neurologopedzie, od 18 lat dyrektorce Fundacji Opieka i Troska – za wieloletnią działalność społeczną na rzecz wrocławian, szczególnie osób po kryzysie psychicznym.
W roku 2011 prowadzona przez Annę Kraucz-Miękus Fundacja pozyskała środki na prowadzenie Środowiskowego Domu Samopomocy dla osób z doświadczeniem choroby psychicznej. W swojej działalności wykorzystuje innowacyjne rozwiązania pogłębiające więzi społeczne i ukierunkowane na kreowanie pozytywnych zmian społecznych
Tadeuszowi Pawłowskiemu
byłemu piłkarzowi Śląska Wrocław, trenerowi i działacz piłkarski, wychowawcy młodych adeptów futbolu – który sięgnął z klubem po mistrzostwo Polski i krajowy puchar, reprezentował klub i prowadził go w europejskich pucharach.
Największy sukces w barwach Śląska Wrocław Tadeusz Pawłowski świętował jako kapitan drużyny w 1977 r., kiedy to „wojskowi” zdobyli swój pierwszy tytuł mistrza Polski. Jest najlepszym strzelcem klubu w ekstraklasie i w europejskich pucharach – w sumie zdobył dla klubu 85 bramek. W 2014 r. otrzymał prestiżowy tytuł Trenera Roku w plebiscycie tygodnika „Piłka Nożna”
Kindze Preis
aktorce teatralnej i filmowej, przez wiele lat związanej z Teatrem Polskim we Wrocławiu – ambasadorce Fundacji „Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci”.
Po filmie „Cisza” Kingę Preis uznano za jedną z najzdolniejszych aktorek europejskich. Rolami w „Bożej podszewce” i „Ojcu Mateuszu” zjednała sobie wielką sympatię widzów, potwierdzoną Wiktorem i Telekamerą. Laureatka XX PPA, Złotej i Srebrnej Iglicy, Nagrody im. Z. Cybulskiego. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Nagrodę w imieniu Kingi Preis odebrała jej mama Krystyna Preis
Fundacji Ogólnopolski Strajk Kobiet
z siedzibą we Wrocławiu, ruchowi obywatelskiemu, który narodził się 25 września 2016 r. protestem wobec odrzucenia przez Sejm RP projektu ustawy „Ratujmy kobiety 2017” i skierowaniem do prac komisji projektu „Stop aborcji” – za działalność na rzecz praw człowieka i równouprawnienia.
Działaczki Ogólnopolskiego Strajku Kobiet organizują i biorą udział w protestach, marszach i demonstracjach, domagając się niezależności sądów, przestrzegania rządów prawa oraz godności i praw dla grup dyskryminowanych. Oprócz żądania liberalizacji prawa aborcyjnego, ruch postuluje m.in. o likwidację umów śmieciowych na rynku pracy, poprawę opieki zdrowotnej czy działania na rzecz klimatu
Fundacji „Promyk Słońca”
założonej w czerwcu 1990 r., by pomagać dzieciom z trudnościami rozwojowymi i w uczeniu się, z niepełnosprawnościami i ich bliskim – w 30. rocznicę działalności, za wielostronne wspieranie dzieci z niepełnosprawnościami i ich rodzin w prowadzonych przez Fundację placówkach na terenie Wrocławia.
Fundacja „Promyk Słońca” prowadzi we Wrocławiu kilkanaście placówek o charakterze edukacyjnym, szkoleniowym i doradczym. Jest przodującym w Polsce ośrodkiem szkoleniowym, oferującym kursy i studia podyplomowe z zakresu medycyny, fizjoterapii, psychologii, pedagogiki dla specjalistów pracujących z dziećmi z zaburzeniami rozwoju. Rocznie szkoli ponad tysiąc terapeutów
Złota Odznaka Honorowa „Wrocław z wdzięcznością – Wratislavia Grato Animo”
Odznaka została ustanowiona 21 stycznia 2016 r. i jest trzystopniowa – Złota, Srebrna i Brązowa. Przyznaje ją prezydent Wrocławia – po zasięgnięciu opinii Konwentu Odznaki – za zasługi w działalności publicznej na rzecz rozwoju Wrocławia. W 2021 r. laureatką tego honorowego wyróżnienia została
Wanda Ziembicka-Has
aktorka, dziennikarka radiowo-telewizyjna, wykładowczyni akademicka, działaczka społeczna, radna Rady Miejskiej Wrocławia V i VI kadencji, radna osiedlowa, inicjatorka wielu przedsięwzięć, m.in. upamiętnienia w przestrzeni publicznej Wrocławia osób związanych ze stolicą Dolnego Śląska.
Wanda Ziembicka-Has była wielokrotnie wyróżniana, m.in. nagrodą artystyczną Polskiej Estrady „Prometeusz 2003” za osiągnięcia w promocji młodych talentów, Nagrodą „Homo Optimus” za działalność charytatywną i społeczną, Nagrodą Prezydenta Wrocławia, Nagrodą „Przyjaciela seniorów środowiska artystycznego” od Wrocławskiego Centrum Rozwoju Społecznego oraz statuetką i tytułem „Wrocławianki Roku 2020” od Wrocławskiej Rady Kobiet
Absolwentka Wydziału Aktorskiego PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie oraz Zaocznego Wyższego Zawodowego Studium Realizacji Telewizyjnej PWSFTiT im. Leona Schillera w Łodzi.
Karierę dziennikarską zaczęła w redakcji literackiej Radia Kraków, staż teatralny odbyła w Teatrze Laboratorium Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, następnie podjęła pracę w PR Wrocław – początkowo jako spikerka, później dziennikarka redakcji kulturalnej. Przez wiele lat pracowała w Telewizji Polskiej Oddział we Wrocławiu (do 2012 r.). Między 1972 a 1989 r. zagrała w kilku filmach fabularnych i telewizyjnych, m.in. w „Wolnym strzelcu” Wiesława Saniewskiego, „Rdzy” Romana Załuskiego i „Świetle odbitym” Andrzeja Titkowa.
Wanda Ziembicka-Has jest animatorką kultury, opiekunką społeczną i wolontariuszką hospicyjną. Zasiada we Wrocławskiej Radzie ds. Rozwoju Społecznego, od ponad 30 lat organizuje wigilie dla ubogich, jest także pomysłodawczynią upamiętniania ważnych wydarzeń poprzez sadzenie drzew – Drzewa Kobiet w 100. rocznicę uzyskania przez kobiety praw wyborczych, Drzewa Juliusza Słowackiego, Fryderyka Chopina, Marii Skłodowskiej-Curie, Anny German, Drzewa Zakochanych, Drzewa Kultury.
Jest inicjatorką przyznawania we Wrocławiu tytułu „Honorowy Mieszkaniec Osiedla”. Od blisko czterech lat przygotowuje też Wrocławską Księgę Pamięci – wyjątkowi mieszkańcy honorowani są medalami „Merito de Wratislavia – Zasłużony dla Wrocławia” oraz odznakami TMW.
Wspólnie z ks. Pawłem Bujakiem doprowadziła do utworzenia na pl. Grunwaldzkim świetlicy środowiskowej, nazwanej na jej cześć ZIEMBĄ. W 2010 r. założyła przy Radzie Osiedla Klub Seniora – „Na Grunwaldzie".
Pomysłodawczyni specjalnej nagrody – statuetki dla wyjątkowego artysty teatralnego z Wrocławia oraz fundatorka Nagrody im. Wojciecha Jerzego Hasa dla młodych filmowców. Dzięki jej staraniom na elewacji dawnej Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu pojawiły się płaskorzeźby z wizerunkami Zbigniewa Cybulskiego, Wojciecha Jerzego Hasa i Stanisława Lenartowicza.
W 2020 r., w czasie pandemii, i trwa to do dziś, zaangażowała się we wspieranie najbardziej potrzebujących artystów i środowiska medycznego walczącego z koronawirusem.
Nagroda Prezydenta Wrocławia
Przyznawana przez prezydenta miasta za działalność i osiągnięcia w minionym roku. Odebrali ją:
prof. Wojciech Witkiewicz
chirurg ogólny, naczyniowy, transplantolog, twórca i ordynator Oddziału Chirurgii Ogólnej i Naczyniowej, Transplantacyjnej, Onkologicznej i Chemioterapii, organizator i od ponad 30 lat dyrektor Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego we Wrocławiu Ośrodka Badawczo-Rozwojowego, założyciel i pierwszy prezydent Rotary Club Wrocław – za wieloletnią działalność dobroczynną na rzecz wrocławian, w 30. rocznicę istnienia Rotary Club we Wrocławiu.
Prof. Witkiewicz był organizatorem 64. Jubileuszowego Kongresu Towarzystwa Chirurgów Polskich, podczas którego po raz pierwszy w Polsce zademonstrowano robota chirurgicznego da Vinci. Kierował interdyscyplinarnymi zespołami, które wykonały pierwsze w Polsce operacje robotowe. Za pracę i działalność społeczną otrzymał wiele nagród i odznaczeń, m.in. Order Rycerski Świętego Sylwestra, tytuł Ambasadora Wrocławia oraz medal ONZ „W Służbie Pokoju”
Krystyna Paraszkiewicz-Pater
aktorka, poetka, autorka monodramatów i scenariuszy, pedagożka, od lat oddana pracy społecznej, zwłaszcza na rzecz osób chorych i z niepełnosprawnościami – za działalność artystyczną i społeczną.
Od blisko 30 lat Krystyna Paraszkiewicz-Pater pracuje z młodzieżą, prowadząc warsztaty teatralne, aktywności twórczej i zajęcia z zakresu teatroterapii dla dzieci i młodzieży chorych onkologicznie, przewlekle i z niepełnosprawnościami. Współpracuje woluntaryjnie z Ponadregionalnym Centrum Onkologii Dziecięcej „Przylądek Nadziei”
BETARD
firma z ponad 30-letnim doświadczeniem, będąca sponsorem tytularnym żużlowej drużyny BETARD Sparty Wrocław. Producent prefabrykatów budowlanych, betonu i materiałów budowlanych – za osiągnięcia w biznesie i wkład wniesiony w rozwój wrocławskiego żużla.
Firma Betard od lat dostarcza elementy betonowe na wrocławskie inwestycje. Są wśród nich np.: OVO Apartments, SQ Business Center, Marina III, Retro Office House, Concordia Design Hub czy wrocławska Pergola. W 2010 r. Betard został partnerem, a w konsekwencji sponsorem tytularnym klubu Sparta Wrocław. Dziś klub sięga po medale mistrzostw Polski i kształci kolejne pokolenia sportowców. Nagrodę odebrał Artur Dziechciński, prezes firmy Betard
Wrocławskie Towarzystwo Naukowe
stowarzyszenie, którego misją jest popularyzacja i wspieranie rozwoju nauki we wszystkich jej dziedzinach, skupiające znamienitych uczonych, w tym badaczy oraz naukowców starszego i młodszego pokolenia o wybitnych osiągnięciach – za wkład wniesiony w rozwój i promocję wrocławskiej nauki, w 75. rocznicę istnienia organizacji.
< 
WTN zostało założone 10 czerwca 1946 r. z inicjatywy prof. Stanisława Kulczyńskiego, pierwszego rektora połączonych Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. W minionym 75-leciu na znaczenie i rangę Towarzystwa duży wpływ mieli m.in. profesorowie: Wiktor Bross, Hugon Kowarzyk, Jan Trzynadlowski, Jacek Kolbuszewski, Antoni Furdal, Jan Miodek, Marian Piekarski, Jan Zarzycki, Andrzej Mulak, Cezary Madryas i Wojciech Witkiewicz. Nagrodę odebrali profesorowie A. Mulak i W. Witkiewicz
Towarzystwo Pomocy im. św. Brata Alberta we Wrocławiu
niezależna katolicka organizacja dobroczynna, powstała w 1981 r., która jako pierwsza instytucja pozarządowa w Polsce zajęła się pomocą osobom w kryzysie bezdomności i ubogim, dziś pomagająca także samotnym matkom, ofiarom przemocy, dzieciom z rodzin ubogich, osobom starszym i schorowanym, więźniom – za wieloletnią działalność dobroczynną, w 40. rocznicę istnienia organizacji.
Towarzystwo wspiera 2300 członków, skupionych w 62 kołach rozmieszczonych na terenie całego kraju. Prowadzi m.in. 57 schronisk dla bezdomnych, w tym schroniska z usługami opiekuńczymi, 16 noclegowni, 14 ogrzewalni, cztery domy dla kobiet i matek z dziećmi, dom dziecka, dom pomocy społecznej, zakład opiekuńczo-pielęgnacyjny, a nawet hospicjum. Nagrodę odebrał prezes Towarzystwa Wojciech Bystry
Więcej o nagrodzonych 24 czerwca 2021 r. w okolicznościowym folderze, załączonym poniżej (plik pdf do pobrania).
Zdjęcia z uroczystości: Tomasz Hołod/www.wroclaw.pl
Święto Wrocławia
Obchodzimy je 24 czerwca, czyli w dniu, gdy w Kościele katolickim przypada wspomnienie św. Jana Chrzciciela – patrona archidiecezji i katedry wrocławskiej, którego wizerunek znajduje się w centralnym, sercowym polu herbu Wrocławia. Po tym, jak ubiegłoroczne obchody święta miasta z powodu pandemii musiały zostać przeniesione na wrzesień, w roku bieżącym trzymają się już swojej zwyczajowej daty.
Święto Wrocławia 2021
Eventy / Piknik / W plenerze / Dla dzieci / Dla wszystkich
od 18 czerwca 2021 do 30 czerwca 2021
Wrocław - różne lokalizacje wg programu dnia
W swojej powojennej historii Wrocław najbardziej hucznie świętował w jubileuszowym, 2000 r., czyli na tysiąclecie swojego istnienia.
