![Ta inwestycja zmieniła Wrocław [ZDJĘCIA]](https://www.wroclaw.pl/cdn-cgi/image/w=1200,h=600,fit=crop,f=avif/beta2/files/news/113576/main6_main_topic_750x390.jpg)
Prezentujemy zdjęcia ul. Kazimierza Wielkiego z lat 70., autorstwa wrocławskich fotografów: Stanisława Kokurewicza i Zbigniewa Nowaka. To część fotograficznej kolekcji wrocławskiego Ośrodka „Pamięć i Przyszłość”. Zdjęcia przedstawiają budowę trasy w-z, m.in.: otwarcie przebudowanego pl. Dzierżyńskiego i… koncert jazzowy na budowie Przejścia Świdnickiego.
(kliknij aby zobaczyć galerię zdjęć)
Podczas konferencji prasowej zwołanej 18 grudnia 1973 r. prezydent Wrocławia Marian Czuliński (ten sam, który „wsławił” się w następnym roku decyzją o wysadzeniu w powietrze średniowiecznych młynów św. Klary) poinformował dziennikarzy o rozpoczęciu budowy „małej obwodnicy”, nazwanej później trasą w-z.
– Dyskusje nad przebudową układu komunikacyjnego Starego Miasta toczyły się od wielu lat. Na początku lat siedemdziesiątych potrzeba wyprowadzenia stale rosnącego ruchu samochodów z Rynku stała się paląca. Wobec tego rządzący miastem zdecydowali o wcieleniu w życie kontrowersyjnej koncepcji przeprowadzenia przez staromiejską tkankę wielopasmowej szosy – mówi dr Piotr Sroka, historyk.
Pierwszy odcinek obwodnicy Rynku miał prowadzić od ul. Ruskiej do ówczesnego pl. Dzierżyńskiego (dziś jest to część pl. Dominikańskiego). Początkowo powstać miała jedna jezdnia prowadząca z zachodu na wschód (drugą jezdnię prowadzącą w odwrotnym kierunku planowano zbudować w późniejszym czasie).
W ten sposób chciano odciążyć południową stronę Rynku, którą – jak wyliczyli specjaliści – w godzinach szczytu przejeżdżało wówczas 1440 pojazdów samochodowych i 46 tramwajów na godzinę. – Budowa tego odcinka trasy obwodnicowej – pisano na łamach wrocławskiej popołudniówki – będzie przedsięwzięciem na skalę nie notowaną dotychczas w zakresie robót drogowych we Wrocławiu.
(kliknij aby zobaczyć galerię zdjęć)
– Tempo prac było ekspresowe. Już 22 lipca 1974 r., w trzydziestą rocznicę manifestu PKWN, odbyło się uroczyste otwarcie pierwszego odcinka trasy w-z o długości 1,3 km. Jej ważny element stanowiło przejście podziemnie umożliwiające pieszym poruszającym się ul. Świdnicką bezpieczne przejście pod ul. Kazimierza Wielkiego – mówi dr Piotr Sroka i dodaje, że przed 1974 r. ostatni król Polski z dynastii Piastów był patronem tylko odcinka między ul. Krupniczą a ul. Świdnicką.
Dopiero po zbudowaniu trasy w-z ul. Kazimierza Wielkiego przedłużono likwidując takie historyczne nazwy, jak ul. Słodowa, Zaułek Pokutniczy, Zaułek Ruski, Zaułek Siedmiu Kół czy ul. Złote Koło. Przy okazji otwarcia pierwszej części trasy w-z prasa zapowiadała, że już w 1975 r. będzie gotowy jej wschodni odcinek.
– Było to bardzo ambitne zamierzenie – zaznacza dr Piotr Sroka. – Wymagało bowiem gruntownego przebudowania ówczesnego pl. Dzierżyńskiego i stworzenia w tym miejscu bezkolizyjnego skrzyżowania. Inwestycja poważnie się opóźniła, przede wszystkim z powodu trudności w pozyskaniu niezbędnych materiałów.
Otwarcie przebudowanego pl. Dzierżyńskiego miało miejsce dopiero 7 maja 1978 r. Wtedy też powstała północna jezdnia prowadząca do ul. Ruskiej, natomiast cała trasa w-z została ukończona dopiero w latach osiemdziesiątych.
