Wystawa pt. MELANCHOLIA

Punktem wyjścia wystawy jest film Larsa von Triera o tym samym tytule, który mocno gra na kontrastach dwóch sióstr (Claire i Justine) i ich odmiennych postawach w obliczu zagłady. W ziemię zmierza kursem kolizyjnym samotna planeta - Melancholia, z czym bohaterki muszą się pogodzić w drugim akcie filmu.

Justine cierpi na depresję (niegdyś nazywaną również melancholią)W pierwszym akcie bierze ślub z Michaelem i mimo wszelkich starań, wieczór staje się smutną porażką. Dążenie do autodestrukcji pędzone przez tęsknotę do niebytu uniemożliwiają bohaterce się przystosować do kontraktów społecznych - małżeństwa, pozycji zawodowej, rodziny. Nie ubolewa więc na wieść o końcu, uznaje, że „Ziemia jest zła, nie musimy jej opłakiwać"". Za to Claire nieustannie rozpacza nad nadchodzącym końcem, przegląda artykuł zatytułowany: Ziemia i Melancholia - Taniec Śmierci.

Gdy katastrofa wydaje się już nieunikniona - Justine, Claire i jej synek Leo zasiadają na otwartym polu w wybudowanej z gałęzi szałasie. Na twarzy Claire bije ciągła niezgoda i płacz, Justine ma postawę apatyczną, a Leo, jak na dziecko przystało - godzi się na wszystko bez oceny i wartościowania sytuacji.

Film kończy się zderzeniem Melancholii z Ziemią. Melancholia powstała podczas epizodu depresyjnego von Triera, a pomysł powstał przy okazji spotkań z terapeutą, który powiedział, że ludzie w depresji mają tendencje do zachowywania się spokojnie pod presją, jako że i tak oczekują najgorszego scenariusza zdarzeń. Tak właśnie von Trier stworzył film nie o astrofizyce, ale przyglądający się ludzkiej psychice w obliczu katastrofy.

Wystawa obrazów ma na celu pokazanie różnych interpretacji tematu tęsknoty – tej do prostszych czasów młodości, dzieciństwa, jak i tej niewytłumaczalnej, sięgającej gdzieś wcześniej. Wystawę można zobaczyć w godzinach otwarcia Otwartej Przestrzeni Kultury.