Wystawa prac Gabrieli Akseńczuk w Versus Studio & Art Gallery

„Stan przejściowy" to wystawa poświęcona obrazowi, który nie pozostaje w jednym miejscu ani w jednej formie. Punktem wyjścia jest grafika warsztatowa, ale odbitka nie kończy się tu na papierze. Przechodzi na płótno, jutę i woalkę; ulega przesunięciu, powtórzeniu, rozwarstwieniu, przecięciu i ponownemu połączeniu. Z płaskiego obrazu staje się obiektem, warstwą, śladem, a czasem instalacją obecną w przestrzeni.

Gabriela Akseńczuk - artystka graficzka związana z Wrocławiem. W 2023 roku ukończyła projektowanie graficzne na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Wcześniej kształciła się i pracowała w obszarze architektury wnętrz, co do dziś wpływa na jej sposób myślenia o kompozycji, przestrzeni i relacji między detalem a całością.

Tworzy przede wszystkim w technikach grafiki warsztatowej: linorycie, technikach intaglio, kolagrafii i serigrafii. Interesuje ją spotkanie tradycyjnego rzemiosła z eksperymentem - moment, w którym precyzyjna matryca zaczyna prowadzić własne życie, a przypadek staje się pełnoprawnym współautorem pracy.

„Najbliższy jest mi ten moment, w którym obraz nie mówi jeszcze wszystkiego. Kiedy pozostaje w nim coś cichego, nieuchwytnego, ledwie obecnego. Czasem jest to rytm, czasem ślad, przesunięcie albo fragment, który nie chce już wrócić na swoje miejsce. Pracuję z formą, ale zawsze czekam na chwilę, w której zaczyna się od niej oddalać. Obraz może powtarzać się, zanikać, przechodzić przez kolejne warstwy i wracać w innej postaci. Wtedy przestaje być tylko tym, co zostało zaplanowane, i zaczyna prowadzić własny, bardziej wewnętrzny ruch. Ważna jest dla mnie uważność. Powracanie. Słuchanie tego, co pojawia się pomiędzy gestem a odbiciem, pomiędzy strukturą a przypadkiem. Nie zawsze wiem od razu, dokąd prowadzi mnie praca. Często jej sens odsłania się powoli, jak coś wcześniej ukrytego pod powierzchnią. Interesuje mnie obecność, która na chwilę staje się wyraźna, by potem znów się oddalić. Odczucie utrzymujące się po kontakcie z obrazem, jest dla mnie równie ważne jak sam obraz.”