Wystawa „Dark Paradise” – BWA Wrocław Główny

Wystawa „Dark Paradise” – BWA Wrocław Główny

Wystawa Dark Paradise to opowieść snuta wokół wieloznacznej kategorii, jaką jest potworność. Galeria BWA Wrocław Główny zmienia się w mroczny ogród – splot cudowności i grozy, który zachęca, aby przemierzać jego tchnące niesamowitością zakamarki, zachwycać się formą i konfrontować z odrazą. 

O najnowszej wystawie w galerii BWA Wrocław Główny kuratorki – Magdalena Lazar i Katarzyna Oczkowska – myślą jako o współczesnej mrocznej baśni. Dark Paradise. Opowieści wewnętrzne skupia się na ciele oraz jego wydzielinach – na cielesności, która wymyka się dyscyplinującym strategiom przedstawieniowym, czy tożsamości niemieszczącej się w normatywnym porządku widzenia.

Monstra, potwory i hybrydy od wieków fascynowały, ale i przerażały. Traktowano je jako ostrzeżenie, proroctwo, materiał analityczny, wystawiano na pokaz, bądź usuwano z pola widzenia. W kolejnych epokach, począwszy od starożytności po współczesność, monstrualność lokowana była w obszarze ludycznym, edukacyjnym, filozoficznym, rozrywkowym lub medycznym. Jednak niezależnie od postawy, jaką przyjmowano względem potworności, nie sposób usunąć jej ze świata, którego jest nieredukowalnym elementem. Zazwyczaj bowiem to, co ujarzmiane, normalizowane i porządkowane, objawia się w kolejnych, niespodziewanych formach – jako lśniąca narośl na pozornie uporządkowanym społecznym ciele. Formy tego właśnie rodzaju demonstruje wystawa Dark Paradise, zaproponowana przez kuratorki w open callu prowadzonym przez BWA Wrocław. 

Dark Paradise prezentuje prace działających współcześnie osób artystycznych, które korzystają z różnorodnych mediów – od malarstwa, przez fotografię, wideo, rzeźbę, instalację, aż po performans. To szerokie spektrum praktyk twórczych pozwala przyjrzeć się kategorii potworności i paradoksalnemu pięknu tego, co odrzucane, nieoswojone i często uznawane za niepożądane. Potwory i potworzyce w takim kontekście mogą wreszcie zabrać głos i coś nam powiedzieć – nie tylko o własnej naturze, ale również o naszej. Monstrualność bowiem nie tyle kryje się w tym, co odbiega od – tak zwanej – normy, ile w tym, czego często nie chcemy zaakceptować w samych sobie.