PIEKŁO instalacje filmowe | wystawa

artyści / artystki

Malwina Grot Zuzanna Czarczyńska Hugo Paweł Woźniak Julia Borowska Alicja Maria Gajda Natalia Nalepka Kinga Klajbor Maja Drejer Filip Świadek Jędrzej Lisowski Kalina Maria Lamentowicz Maja Kasprzak Bartosz Bućko-Łoś Julia Opania kurator Piotr Bosacki W Noc Muzeów | sobota 16.05.2026

Galeria czynna w godz. 16:00–22:00

W programie w godz. 16:00–21:00

Piekło. Ósmy krąg: Oszustwo działania performatywno-muzyczne Wystawa "Piekło" pokazuje 14 drobnych filmów wykonanych przez studentki i studentów Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Oglądamy tu coś między piekłem muzykantów Hieronima Boscha, a piekłem instagramowych rolek. Ekspozycja przypomina trochę bajkowy antykwariat z telewizorami, a trochę pokój zdziwaczałego dziecka. Na wystawach zbiorowych, które prezentują wiele filmów jednocześnie, zasadniczym problemem jest dźwięk.

Zazwyczaj bowiem kończy się na kakofonii nie do zniesienia, co jest szczególnie przykre dla pracowników kultury, którzy wystaw takich pilnują. W tym wypadku kurator postarał się zorkiestrować filmy w ten sposób, by po pierwsze: filmy wzięte do kupy nie czyniły zbyt wielkiego harmidru, więc filmy te są raczej skromnie udźwiękowione; po drugie, dźwięki, które w filmach już się pojawiają wpisują się w (pojęty dosłownie) konkretny akord (współbrzmienie dźwięków o określonych wysokościach), i w ten sposób, miejmy nadzieję, dźwiękowa tkanka wystawy uplecie porządek wyższego rzędu. [...] Autorki i autorzy filmów prezentowanych na wystawie studiują w Katedrze Filmu Eksperymentalnego UAP. Co znaczy „film eksperymentalny”?

Definicja operacyjna jest taka: Wiele lat temu na festiwalach filmowych mówiło się o rozmaitych kategoriach filmów; m.in. fabularny, dokumentalny, animowany, music video itd. Następnie na wielu festiwalach zaczęły się pojawiać kategorie, których nazwy miały znaczyć mniej więcej „filmy inne”, albo „filmy w stylu dowolnym”. Ale ponieważ określenie „filmy inne” brzmi trochę nijako, zaczęto tę kategorię określać nieco eufemistyczną frazą „film eksperymentalny”; eufemistyczną - ponieważ często bywa tak, że w „filmie eksperymentalnym” eksperyment wcale nie jest kluczowym zjawiskiem. „Film eksperymentalny” oznacza w praktyce: „film w stylu dowolnym” i w domyśle: zrealizowany raczej przez „artystów”, niż „filmowców” (cokolwiek to znaczy).

Filmy prezentowane na wystawie powstały w 3 pracowni Filmu Eksperymentalnego UAP, którą prowadzi Piotr Bosacki. Program pracowni skupiony jest na krótkiej formie filmowej, raczej abstrakcyjnej (i formalistycznej), niż narracyjnej (i fabularnej). Można oczywiście zapytać: co to abstrakcja i co to narracja i czy narracja nie może być abstrakcyjna (i odwrotnie). Ale człowiek, który studiuje kierunek filmowy w szkole wyższej, nie powinien już zajmować się takimi pytaniami. [...] [fragmenty tekstu kuratorskiego] więcej.