Wystawa fotografii "Kapłanki bóstw niewiadomych" Pawła Krzywoń - Majewskiego

Obrzędowość i kapłaństwo kobiet w historii

Obrzędowość w zachodnim kręgu kulturowym ma tradycyjnie płeć męską. Ten stan rzeczy utrzymuje się od stuleci, choć ulega erozji w wyniku debaty o udzielaniu święceń kobietom w kościołach, zwłaszcza w wyznaniach protestanckich. Obrzędowość ta była – choć zmienia się to wraz z powrotem ruchów rodzimowierczych – adresowana do jednego Boga judeochrześcijańskiego.

Nie zawsze i nie wszędzie tak było. Od najwcześniejszych malunków naskalnych i artefaktów rzeźby, aż po upadek kultury hellenistycznej i jej epigonów – rzymskiej – kapłaństwo obrzędowe niektórych kultów było zastrzeżone wyłącznie dla kobiet.

Kobiety prowadziły życie duchowe plemienia, miasta i państwa. Były łączniczkami między światem materialnym i niematerialnym, dbały o ognisko domowe – gwarancję bezpieczeństwa mieszkania i ciągłość państwowości. To one przekazywały wieści o tym, co przyszłe i niepewne.

Wiele z tych kultów nie zachowało się w postaci weryfikowalnych źródeł pisanych. Nawet współcześnie część ludów opiera swoją pamięć pokoleniową na tradycji ustnej. Pozostały idole, fetysze, stroje i ołtarze – Wenus z Willendorfu, runy nordyckich Völv, bębny rytualne rdzennych ludów i amulety Streghe.

Zapraszam do świata zapomnianych bóstw i ludzi, bytów i ich kapłanek, bez śladu obietnicy, że którekolwiek z nich istniało poza kadrem historii.