Il Giardino Armonico & Kammerorchester Basel

Il Giardino Armonico i Kammerorchester Basel pod batutą Giovanniego Antoniniego

Publiczność doskonale zna Giovanniego Antoniniego. Fundamentem jego pozycji w świecie wykonawstwa historycznego jest założony przez niego w 1985 roku zespół Il Giardino Armonico. Od sezonu 2015/2016 artysta pełni także funkcję głównego dyrygenta gościnnego Kammerorchester Basel. Obie formacje często spotykają się pod jego batutą, tak będzie również podczas tego koncertu.

Antonini prowadzi obecnie szeroko zakrojone przedsięwzięcie fonograficzne – nagranie kompletu symfonii Josepha Haydna, które ma zostać ukończone w 2032 roku, w trzystulecie urodzin kompozytora. Obecność twórczości Austriaka w programie wydarzenia nie powinna więc dziwić.

Symfonie Londyńskie

Historia zapamiętała Haydna jako ojca kwartetu smyczkowego i symfonii. Symfonie londyńskie reprezentowane będą podczas koncertu dwoma późnymi dziełami.

Koncert otworzy Symfonia D-dur Hob. I:96, znana pod przydomkiem „Cud”. Nazwa nawiązuje do wydarzenia podczas londyńskiego prawykonania w Hanover Square Rooms, gdy w chwili entuzjastycznych oklasków z sufitu zerwał się żyrandol. Publiczność, mimo flegmatycznej postawy Anglików, zareagowała błyskawicznie – nikomu nic się nie stało.

Na zakończenie zabrzmi Symfonia C-dur Hob. I:97, ukończona w 1792 roku. Powolny wstęp zawiera cytat z opery Così fan tutte Wolfganga Amadeusa Mozarta. Haydn uczestniczył w próbach do premiery tego dzieła, a w czasie pobytu w Londynie dotarła do niego wiadomość o śmierci młodszego kolegi. W tym kontekście subtelne aluzje stylistyczne mogą być odczytywane jako gest pamięci i hołdu.

Opery Haydna

Choć opery Mozarta cieszą się nieustającą popularnością, kompozycje sceniczne Haydna pozostają na marginesie repertuaru. Artyści przypomną fragmenty z trzech oper Haydna:

• Dusza filozofa albo Orfeusz i Eurydyka – powstała podczas londyńskiej podróży kompozytora, jednak z powodu intryg rywali nie doczekała się premiery; zabrzmiała dopiero w 1951 roku, a jedną z wykonawczyń była Maria Callas.
• L’isola disabitata – jej partyturę opublikowano drukiem dopiero w latach 70. XX wieku.
• Armida – przedostatnia opera, którą sam Haydn uważał za swoje najdoskonalsze dzieło sceniczne.

Wartość tej muzyki będzie można docenić podczas koncertu, który łączy w sobie historię, subtelne aluzje stylistyczne i wirtuozerię wykonawczą.