Doznaję przemocy

Jeśli ktoś skrzywdził cię chociaż raz – nie czekaj, zwróć się o pomoc do zaufanej osoby dorosłej.

Pamiętaj! Mówienie o tym, że ktoś wyrządził ci krzywdę, nie jest donoszeniem, tylko szukaniem pomocy.

Nie wahaj się, nie bój się, nie jesteś sam. Osoba, która cię skrzywdziła, powinna ponieść za to konsekwencje.

Nikt nie ma prawa krzywdzić innych!

Powiedz o tym dorosłemu

• zaufanej osobie: rodzicowi, nauczycielowi, pedagogowi, innemu opiekunowi,
• jeśli jedna osoba nie reaguje – powiedz kolejnej,
• jeśli nie masz wsparcia w rodzinie albo doznajesz przemocy ze strony najbliższych – porozmawiaj o tym z zaufanym nauczycielem czy pedagogiem szkolnym,
• nawet, jeśli nie jesteś pewien, czy to, czego doświadczasz, to przemoc. Zapytaj, porozmawiaj, powiedz, co się dzieje. Czekają na ciebie ludzie, którzy chcą i mogą ci pomóc. Nie jesteś sam!

Jeżeli nie wiesz jak zacząć taką rozmowę – oto gotowy przykład:

„Dzień dobry, chciałbym/chciałabym powiedzieć coś ważnego. Ktoś mnie krzywdzi w szkole i nie czuję się bezpiecznie. To się dzieje (powiedz kiedy, np. na przerwach/po lekcjach). Robi to (kto – jeśli wiesz). Boję się i nie wiem, co robić. Proszę o pomoc”.

Lub: „Potrzebuję pomocy. Ktoś mnie krzywdzi i boję się. Czy możemy porozmawiać ?”

Jeśli trudno ci powiedzieć to na głos, możesz napisać taką wiadomość na kartce, wysłać SMS lub wiadomość do wybranej osoby dorosłej.

W sytuacji zagrożenia – szukaj natychmiastowej pomocy

• odejdź w bezpieczne miejsce (np. do nauczyciela, do grupy ludzi),
• zgłoś sprawę dorosłemu,
• wołaj o pomoc.

Co zrobić, gdy jesteś prześladowany przez swoich kolegów z klasy czy z podwórka?

• staraj się przebywać w grupie, być blisko innych osób (koleżanki, koledzy, dorośli),
• jeśli masz możliwość, unikaj odludnych miejsc, zamkniętych pomieszczeń lub innych, gdzie możesz zostać zatrzymany przez osoby, które cię dręczą (np. szatnia, toalety),
• jeśli się da, staraj się unikaj miejsc, gdzie najczęściej dochodzi do przemocy,
• podczas przerw staraj się przebywać w bezpiecznym miejscu w szkole, w pobliżu kolegów i nauczycieli,
• gdy czujesz zagrożenie, zawsze zwracaj się o wsparcie,
• nie bój się prosić o pomoc, sprawca nie lubi świadków!
• w trudnych sytuacjach staraj się zachować spokój, nie odpowiadaj na zaczepki,
• postaraj się jak najszybciej oddalić od osoby, która cię prowokuje,
• jeśli możesz udawaj obojętność, odejdź, nie odpowiadaj na zaczepki, nie wdawaj się w dyskusję,
• nie staraj się zrewanżować, nie szukaj zemsty – konflikty pomiędzy ludźmi nie powinny być rozwiązywane przemocą,
• nie stosuj agresji do rozwiązywania problemów – to może tylko pogorszyć sytuację,
• masz prawo być zły, ale nie wyrażaj swojej złości poprzez przemoc,
• zawsze szukaj możliwości rozmowy z kimś dorosłym lub ze swoim rówieśnikiem.

Zbieraj dowody (jeśli możesz)

• zapamiętaj lub zapisz, co się wydarzyło (kto, gdzie, kiedy),
• zachowuj wiadomości, screeny.

Masz prawo powiedzieć „STOP”

• spokojnie, stanowczo: „Nie zgadzam się na to”,
• odejdź — to nie jest oznaka słabości, tylko dbania o siebie.

To, co czujesz, jest ważne

Strach, wstyd, złość — to normalne reakcje. Masz prawo czuć się źle po tym, co cię spotkało. Pamiętaj, twoje uczucia są ważne i mają znaczenie. Warto o nich powiedzieć komuś dorosłemu, np. rodzicowi, nauczycielowi, psychologowi/pedagogowi lub innej zaufanej osobie. Nie będziesz z tym sama/sam.

Dorośli mają obowiązek cię chronić

Pamiętaj! Jeśli dziecko zgłosi przemoc – szkoła musi zareagować. W poważnych sytuacjach pomaga też Policja.

Możesz poprosić o pomoc np.: psychologa lub pedagoga szkolnego, wychowawcę lub innego zaufanego nauczyciela, a także policjanta, pielęgniarkę, lekarza, pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.

Pamiętaj! W niektórych sytuacjach i miejscach wsparcia będziesz potrzebował/potrzebowała współpracy z twoimi dorosłymi bliskimi.