Doktor nauk o Ziemi, geograf, planista regionalny i nauczyciel akademicki, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, stypendysta Fundacji Roberta Boscha. Dyrektor Instytutu Rozwoju Terytorialnego oraz pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu.
Łączy działalność naukową z praktyką zarządzania rozwojem regionalnym, pełniąc rolę eksperta i koordynatora procesów strategicznych. Stopień doktora uzyskał w 2006 r. na podstawie pracy o suburbanizacji w strefie podmiejskiej Wrocławia, analizując przemiany morfologiczne, funkcjonalne i społeczne. Specjalizuje się w polityce rozwoju regionalnego, planowaniu przestrzennym, współpracy transgranicznej oraz transformacji energetycznej, w tym systemów ciepłowniczych.
Jest autorem i współautorem kluczowych dokumentów strategicznych Dolnego Śląska, w tym planu zagospodarowania przestrzennego i strategii rozwoju województwa. Koordynował przygotowanie Regionalnego Programu Operacyjnego 2014–2020 oraz uczestniczył w implementacji strategii Aglomeracji Wrocławskiej (2000 – 2008). W latach 2016–2017 współtworzył uchwały antysmogowe, a w latach 2018–2025 przewodniczył Zespołowi ds. Jakości Powietrza i Efektywności Energetycznej.
Współautor Strategii energetycznej Dolnego Śląska. Członek Komitetu Gospodarki Przestrzennej Polsko-Niemieckiej Komisji Międzyrządowej, koordynator Wspólnej Koncepcji Przyszłości oraz inicjator koncepcji Trójziemia. Członek Beirat für Raumentwicklung (2021–2025). Uczestnik debat nad rozwojem miast i regionów.