Scenariusze

Zestaw pierwszy: scenariusze ekonomiczne

Jak będzie sobie radziła nasza lokalna gospodarka? Co na nią wpłynie? Co jej sprzyja, a co jej szkodzi? Zespół wrocławskich ekonomistów pod kierunkiem prof. Stanisława Korenika proponuje trzy scenariusze na 2030 r.

SCENARIUSZ OPTYMISTYCZNY

SCENARIUSZ NEUTRALNY

SCENARIUSZ PESYMISTYCZNY

Zestaw drugi: scenariusze polityczne i ustrojowe

Jak będziemy sami sobą rządzili? Co będzie się liczyło? Jak będzie wyglądać nasze miasto?

Spróbowaliśmy sobie odpowiedzieć na te pytania w 2016 r. Naszkicowaliśmy wówczas cztery scenariusze dla Wrocławia na rok 2036. Nazwaliśmy je tak:

  • Romantyzm i/lub liberalizm 
  • Nowe średniowiecze 
  • Modernizm zimnej wojny 
  • Optymizm nowoczesności

Te cztery scenariusze podsumowały Foresight Społeczny Wrocław 2036/2056 – projekt prowadzony w ramach Europejskiej Stolicy Kultury 2016.

Nasze scenariusze wypełniają cztery pola prostej tabelki, która powstała z przecięcia dwóch osi (patrz rysunek poniżej). To Oś Erosa i Oś Tanatosa. Boga miłości i boga śmierci. Im więcej Erosa (oś pionowa, strzałka w górę) – tym więcej irracjonalizmu w naszych motywacjach. Im więcej Tanatosa (oś pozioma, strzałka w prawo) – tym więcej konfliktów, śmierci i zniszczenia w otaczającym nas świecie.

 

Cztery pola w tabeli to właśnie cztery scenariusze

W scenariuszach uwzględniliśmy takie czynniki jak: sytuacja zewnętrzna i wewnętrzna Wrocławia, tendencje w polityce rozwojowej (zwłaszcza rozumienie pojęcia rozwoju), nadrzędne wartości, najbardziej cenione zasoby, sposób zarządzania miastem, ekonomia, charakterystyczne wydarzenia, charakterystyczny typ wrocławianina, charakterystyczne obiekty w przestrzeni, dominująca estetyka. Dlatego w projekcie Strategii Wrocław 2030 proponujemy podobną formę przekazu. Dzięki niej scenariusze są bardziej czytelne.

Scenariusze miały wpierw formę tekstów. Można je przeczytać tu. Spodobał nam się jednak sposób, w jaki swoje scenariusze pokazał brytyjski Bristol – w Bristol Resilience Strategy.

Nasze scenariusze nie uwzględniają wszystkich dziedzin życia. Nie mówią o zdrowiu, o technologiach transportowych, o robotyzacji, o zmianach klimatu, o wędrówkach ludów. Ale są pierwszym krokiem, inspiracją. Można je rozbudowywać. Zachęcamy do tego!

Mnóstwo treści o przyszłości Wrocławia – w tym wizji, scenariuszy, analiz, a zwłaszcza opowiadań – znajdziecie w pięciotomowych „Strategiach dla miasta przyszłości”. To efekt Foresightu Społecznego Wrocław 2036/2056

Cztery scenariusze:

Główne rekomendacje ze scenariuszy foresightowych

  • Wzmacniajmy kapitał społeczny, czyli mocne więzi międzyludzkie, wspólnotowe, zaufanie, umiejętność samoorganizacji, zbiorową zaradność. Przyda się i na czasy pokoju, i na czasy konfliktów.
  • Inwestujmy we wszelkie potencjały, które składają się na samowystarczalność – ważną szczególnie w czasach kryzysowych i konfliktowych. Chodzi zarówno o samowystarczalność rozumianą jako produkcja i pozyskiwanie własnych zasobów materialnych (np. woda, energia, żywność), jak i tę rozumianą jako umiejętność radzenia sobie w trudnych sytuacjach (know-how, odpowiednio ukierunkowany kapitał intelektualny). Podmiotami samowystarczalności mogą być zarówno pojedynczy mieszkańcy, jak i rodziny, osiedla, wspólnoty, organizacje, instytucje, firmy, wreszcie – całe miasto.
  • Rozwijajmy i udostępniajmy nowe technologie sprzyjające kapitałowi społecznemu i samowystarczalności.
  • Pozyskujmy i rozwijajmy know-how w zakresie budowania i prowadzenia partnerstw na rzecz miasta, jego poszczególnych części i dziedzin jego życia. W tym zwłaszcza partnerstw międzynarodowych.
  • Bądźmy gotowi na prowadzenie własnych polityk (miejskich, ale może też sublokalnych i sektorowych) w różnych modelach ustrojowych. A więc np. w ramach takich trendów jak: a) wzrost znaczenia miast; b) spadek znaczenia miast i recentralizacja państwa; c) decentralizacja miast.
  • Inwestujmy w nasze kompetencje w zakresie partycypacji i współrządzenia miastem w modelu zdecentralizowanym.
  • Pomyślmy o powołaniu wrocławskiego ośrodka studiów strategicznych. Powinniśmy mieć własne zaplecze intelektualne, by mierzyć się z wyzwaniami przyszłości.