„Trans-Atlantyk” to powieść z 1953 roku, której bohaterem jest niejaki Gombrowicz, pisarz. To awanturnicza intryga zawiązana w środowisku polskiej emigracji wojennej
w Argentynie. Tekst wymierzony jest w anachronizmy narodowe, jest bluźnierstwem wobec sacrum, któremu na imię Polska, a przede wszystkim – manifestacją indywidualizmu i wyrazem niezgody autora na sztuczną, fałszywą rzeczywistość.
„Bronię Polaków przed Polską" – deklaruje Witold Gombrowicz w przedmowie do dzieła.
Spektakl Tumidajskiego podejmuje ten temat na nowo. Scena jest w nim makietą współczesnej Polski, a postać głównego bohatera – obiektem politycznych, społecznych
i kulturowych manipulacji. Widz staje się świadkiem patriotycznego terroryzmu, nadużywania rytuałów i symboli, co wywoływać ma w nim poczucie przesytu, niezgodę, może nawet bunt. „Trans-Atlantyk” w reżyserii Tumidajskiego to opowieść o współczesnej Polsce zniewolonej ideologią i tradycją.
premiera: 6 listopada 2010, Scena na Strychu
adaptacja, reżyseria i opracowanie muzyczne: Jarosław Tumidajski
scenografia: Mirek Kaczmarek
choreografia: Anka Jankowska
dramaturg: Aneta Cardet
asystent reżysera: Krzysztof Boczkowski
inspicjent: Halina Lis-Olszewska
Występują: Krzysztof Boczkowski, Tomasz Cymerman, Jakub Kamieński (gościnnie), Maciej Kowalik (gościnnie), Zdzisław Kuźniar, Dariusz Maj, Marcin Misiura (gościnnie), Tomasz Orpiński, Michał Szwed (PWST), Maciej Tomaszewski, Bartosz Woźny (gościnnie), Krzysztof Zych
