Schron Strzegomski jak piramida. Rozmowa z architektem Łukaszem Wojciechowskim

Czy wrocławskie bunkry są jak piramidy? Czy przetrwają tysiąclecia, jak przetrwały oblężenie Festung Breslau? Czy pod skorupą żelbetu kryje się jakaś sensacja? Ten temat drąży niejednego architekta we Wrocławiu. Obronna architektura ulana z betonu tylko pozornie nie ma nic wspólnego ze sztuką, w tym tą najbardziej współczesną.

Muzeum Współczesne Wrocławia ma swoja siedzibę w 70-letnim poniemieckim schronie przeciwlotniczym, potocznie nazywanym "Bunkrem Strzegomskim". Jest to, jak dotychczas jedyna instytucja kulturalna w Polsce mieszcząca się w przestrzeni, która pierwotnie służyła realizacji wojennych celów.

Muzeum Współczesne Wrocławia, fot. T.Walków

Dyrektor MWW - Dorota Monkiewicz pokazuje schron przed przebudową, fot.MWW

W Europie znamy kilka miejsc, w których kolekcje sztuki najnowszej prezentowane są w pomilitarnych lokacjach. Do najciekawszych należą z pewnością: oddział wiedeńskiego Muzeum Sztuki Stosowanej (MAK) dedykowany współczesnym sztukom wizualnym (GEFECHTSTURM ARENBERGPARK kojarzący się z reaktorem atomowym albo wyrzutnią rakiet), schowane pomiędzy innymi budynkami Kunsthalle Recklinghausen, czy berliński bunkier zaprojektowany przez samego Alberta Speera "chroniący" kolekcję sztuki Christiana Borosa. Dzisiaj bunkry i przeciwlotnicze schrony, pozbawione swych militarnych funkcji, stają się miejscami działań artystycznych. Przykładem takiej metamorfozy jest projekt przebudowy schronu przeciwlotniczego wybudowanego w roku 1942 we Wrocławiu wg projektu Richarda Konwiarza na siedzibę Muzeum Współczesnego Wrocławia. Projekt wykonany przez Vroa wspólnie z CH+).

MWW, fot. Tomasz Walków

Posłuchaj rozmowy Mariusza Marksa z  inż. Łukaszem Wojciechowskim, z biura VROA Architekci, jednym z autorów przemiany obiektu militarnego w Muzeum.
 
 

Pliki w kolejności od góry:

1.    Łukasz Wojciechowski, skrót: 1'51