Postulat Dutkiewicza: izba samorządowa w parlamencie

„Warto być może wrócić do zapomnianej już idei izby samorządowej w parlamencie jako reprezentanta terenu i partnera w ustanawianiu prawa. Mogłaby ona zastąpić Senat, którego głównym zadaniem jest poprawianie sejmowych niedoróbek legislacyjnych i który – co obiecywały i PiS, i PO – należy zlikwidować. Będzie taniej, bo izbę samorządową mogą utrzymywać samorządy, i znacznie bardziej efektywnie.”

 

To najważniejszy chyba postulat przedstawiony przez prezydenta Rafała Dutkiewicza w artykule pod tytułem „Czasu mamy coraz mniej” w czwartkowej (23 grudnia 2010) „Rzeczpospolitej”.

Dutkiewicz pisze o rosnącym znaczeniu wielkich miast na całym kontynencie: „Podobnie jak dzieje się to w całej Europie, kluczową rolę zaczynają odgrywać metropolie i obszary metropolitalne. Poznań, Trójmiasto, Kraków, Lublin, Łódź, Wrocław, Szczecin, Katowice i oczywiście Warszawa – to prawdziwe cywilizacyjne konie pociągowe kraju. A krok za nimi idą te mniejsze. I to nie partie polityczne są symbolami tych metropolii, ale konkretne osoby, coraz częściej ludzie bez jakichkolwiek konotacji partyjnych. Każdy z nas odpowiada bezpośrednio przed mieszkańcami, którzy nas wybrali, a nie przed jakimikolwiek strukturami partyjnymi.”

Prezydent Wrocławia podkreśla ogrom zmian, jakie nastąpiły w mieście w ostatnim dwudziestoleciu: „Historia rozwoju mojego miasta wspaniale pokazuje, co może się stać, jeśli lokalne władze samorządowe biorą sprawy w swoje ręce i ciężko pracują. Dwadzieścia lat temu Wrocław był miastem wręcz biednym. Dzisiaj ma drugi po Warszawie budżet i relatywnie największe wśród metropolii inwestycje infrastrukturalne. To dorobek samorządu miejskiego i kolejnych solidarnościowych prezydentów: Bogdana Zdrojewskiego, Stanisława Huskowskiego i mój. Ostatnie sześć lat to grubo ponad 100 tys. nowych miejsc pracy i niemal 4 mld euro inwestycji zagranicznych. Podobną historię można usłyszeć i w innych polskich metropoliach.”

Rafał Dutkiewicz zwraca uwagę na wyjątkowo dogodny moment na konstruktywną rozmowę wszystkich kontynuatorów idei solidarnościowych – „bo przynajmniej przez parę miesięcy nie musimy się zajmować kolejnymi wyborami.” Przestrzega jednak, że czasu jest coraz mniej, trawestuje znane hasło prezydenta amerykańskiego: „Na swoim biurku prezydent Bill Clinton umieścił lapidarny slogan: „Gospodarka głupcze”. To hasło nadal jest aktualne, ale my powinniśmy do niego dodać drugie, równie ważne: „Czas głupcze, czas”.