Clara Immerwahr jako pierwsza kobieta uzyskała tytuł doktorski na Uniwersytecie Wrocławskim po przedstawieniu rozprawy o rozpuszczalności trudnorozpuszczalnych soli rtęci, miedzi, ołowiu, kadmu i cynku ("Beiträge zur Löslichkeitsbestimmung schwerlöslicher Salze des Quecksilbers, Kupfers, Bleis, Cadmiums und Zinks") 22 grudnia 1910 roku.

W ówczesnym świecie miała bardzo ograniczone możliwości uprawiania badań na własne konto, zaznaczyła się natomiast jako bezkompromisowa rzeczniczka etyki w nauce. Gdy jej mąż, wybitny chemik, noblista Fritz Haber osobiście zaangażował się w użycie gazów bojowych pod Ypres w roku 1915, publicznie skrytykowała jego działalność jako "perwersję nauki", a na wieść o tysiącach ofiar popełniła samobójstwo.

Tablicę przypominającą tę niezwykłą, heroiczną postać odsłonił w poniedziałek (19 grudnia) rektor profesor Marek Bojarski i prezes Stowarzyszenia Absolwentów Uniwersytetu Wrocławskiego profesor Ludwik Turko.

Została umieszczona w korytarzu dla pieszych Bramy Cesarskiej pod gmachem głównym uniwersytetu, obok tablic upamiętniających dwie inne znamienite postacie uczelni: Jana Ewangelistę Purkyniego, czeskiego fizjologa i anatoma, oraz polskiego botanika Stanisława Kulczyńskiego.