Ku pamięci żydowskiego kronikarza

Opisał zło i krzywdę, codzienne dręczenie i osaczanie tysięcy ludzi, porządnych, często wybitnych, obywateli tego miasta. Cierpieli tylko dlatego, że byli Żydami, choć wielu władało niemczyzną z klasą w stopniu niedostępnym nigdy ogromnej większości swoich czystych rasowo prześladowców. Willy Cohn rozpoczął notatki w Breslau w końcu stycznia 1933 roku, gdy Hitler został kanclerzem Rzeszy. Urywają się w końcu 1941 roku w Kownie, gdzie spotkała Cohna, i licznych innych wrocławskich Żydów, śmierć z ręki nazistów.

Te zapiski wydano w Niemczech w 2006 roku, a obecnie w oficynie Via Nova ukazała się wersja polska w tłumaczeniu Victora Grotowicza, opatrzona obficie cennymi przypisami.

Willy Cohn był (do 1933 roku) nauczycielem historii w renomowanym wrocławskim gimnazjum przy dzisiejszej ul. Worcella, a jego ojciec Louis prowadził handel tekstyliami. Biznes do czasów faszystowskich szedł dobrze, na początku XX wieku firma postawiła sobie kamienicę w północnej pierzei Rynku pod nr. 49, wyróżniającą się szklanym globusem u szczytu. Na frontonie tego domu odsłonięto w piątek (7 maja) tablicę upamiętniającą postać Willy’ego Cohna. Obok wiceprezydenta Jarosława Obremskiego w uroczystości wzięła udział synowa kronikarza Regine Cohn i wnuczka Tamara Gazit. Jest to 57 tablica poświęcona wybitnym postaciom związanym z Wrocławiem.