Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (jt. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zmianami) zapewnia:
• możliwość pobierania nauki we wszystkich typach szkół przez dzieci i młodzież niepełnosprawną oraz niedostosowaną społecznie, zgodnie z indywidualnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi oraz predyspozycjami;
• opiekę nad uczniami niepełnosprawnymi przez umożliwienie realizowania zindywidualizowanego procesu kształcenia, form i programów nauczania oraz zajęć rewalidacyjnych.
Kształcenie uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych może być prowadzone:
• w szkołach ogólnodostępnych,
• w szkołach lub oddziałach integracyjnych,
• w szkołach lub oddziałach specjalnych,
• na zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych (indywidualnych i grupowych).
Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach (Dz. U. 2005r. Nr 19, poz. 166) kształcenie dzieci i młodzieży niepełnosprawnej, jest prowadzone nie dłużej niż do ukończenia przez ucznia:
• 18 roku życia - w przypadku szkoły podstawowej;
• 21 roku życia - w przypadku gimnazjum;
• 24 roku życia - w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej.
Formę kształcenia dla swego dziecka wybiera rodzic, a szkoła ma być takim miejscem, gdzie każdy uczeń ma możliwość rozwoju i osiągnięcia sukcesu na miarę swoich możliwości. Każdy uczeń – a więc także i uczeń o specjalnych potrzebach edukacyjnych.
Nauczyciele prowadzący zajęcia z dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną, są zobowiązani do:
• opracowania dla każdego ucznia indywidualnego programu edukacyjnego, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb oraz możliwości psychofizycznych ucznia,
• przygotowania i prowadzenia zajęć rewalidacyjnych lub socjoterapeutycznych,
• prowadzenia lub organizowania różnego rodzaju form pomocy psychologicznej i pedagogicznej dla dziecka i jego rodziny.
W celu uzyskania pomocy, rodzice kierują pierwsze kroki do rejonowej poradni psychologiczno – pedagogicznej. Tam powinni znaleźć ofertę współpracy i zdecydować jak pokierować edukacją dziecka.
