Księga Kondolencyjna w Ratuszu

W Ratuszu wyłożona została Księga Kondolencyjna, w której można wpisywać swoje wspomnienia i refleksje związane z ś.p. prezydentem Vaclavem Havlem. 

Wpisu do Księgi Kondolencyjnej dokonali prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz i przewodniczący Rady Miejskiej Wrocławia Jacek Ossowski:

Z wielkim żalem żegnam Vaclava Havla wybitnego męża stanu, ostatniego prezydenta Czechosłowacji i pierwszego prezydenta Republiki Czeskiej. Pisarza, dramaturga, honorowego obywatela Wrocławia i laureata przyznawanej w naszym mieście nagrody im. Jana Nowaka Jeziorańskiego.

Wspaniałego człowieka, dla którego humanizm był najwyższą wartością, a pokojowa walka o prawa człowieka, osobistą wolność i ludzką godność celem, któremu poświęcił całe swoje życie.

Panie Prezydencie w imieniu wszystkich wrocławian, dla których był Pan prawdziwym przyjacielem, z głębi serc dziękujemy.

Księga Kondolencyjna wyłożona będzie we wtorek 20 grudnia i w środę 21 grudnia w godzinach od 10.00 do 18.00.

Vaclav Havel w 2009 roku otrzymał we Wrocławiu Nagrodę Jana Nowaka-Jeziorańskiego.

@video1@

Prezydent Vaclav Havel na wystawie "Europa to nasza historia" w 2009 r.

@video2@

"Vaclav Havel zdumiewał ludzi, bo pełniona przez niego funkcja prezydenta i popularność, prywatnie nie robiły na nim żadnego wrażenia. Ciągle był sobą" – wspomina Jarosław Broda, działacz Solidarności Polsko-Czesko-Słowackiej, dyrektor Wydziału Kultury Urzędu Miejskiego we Wrocławiu. "Władza nie zmieniła go jako człowieka. W osobistych kontaktach był zwyczajny, z ogromną uwagą i skupieniem słuchał swoich rozmówców. Było to sympatyczne i jednocześnie wymagające dla mówiącego".

Związki Havla z Wrocławiem były intensywne. Spotykali się z nim m.in. w Suetach członkowie Solidarności Polsko-Czechosłowackiej -  m.in. Mieczysław "Ducin" Piotrowski, Radosław Gawlik, Józef Pinior...  To we Wrocławiu wyszły jego więzienne "Listy do Olgi", Uniwersytet Wrocławski nadał mu tytuł doktora honoris causa, został honorowym obywatelem Wrocławia, a w 2009 odebrał Nagrodę im. Jana Nowaka Jeziorańskiego. Na dzień przed śmiercią we Wrocławiu właśnie odbyła się promocja jego najnowszej książki "Siłą bezsilnych i inne eseje", na którą nie był w stanie przyjechać z powodu złego stanu zdrowia. Do polskich czytelników napisał swój ostatni list.

"Drodzy Przyjaciele

Pozwólcie mi, żebym najpierw przeprosił Was za moją nieobecność, ale choroba uniemożliwia mi podróżowanie i bycie tu dziś z Wami. Dlatego chciałbym pozdrowić Was na odległość i powiedzieć, że jestem wzruszony faktem wydania tej książki z okazji moich niedawnych urodzin. Zawsze mnie zaskakuje, że po tylu latach moje eseje, czy nawet prezydenckie przemówienia wciąż jeszcze budzą czyjeś zainteresowanie i zmusza mnie to do zastanowienia, skąd to się bierze. Dla mnie jako pisarza najmilsze byłoby stwierdzenie, iż dzieje się tak dlatego, że są one dobrze napisane. Gdyby jednak chodziło o zainteresowanie minionym okresem, czasami dyktatury komunistycznej, czy postkomunizmu, byłoby to z pewnością działanie godne pochwały, ale żaden wydawca nie podjąłby się tak ryzykownego przedsięwzięcia. Obawiam się więc, że wytłumaczenie jest bardziej skomplikowane i mniej optymistyczne: niektóre cechy totalitaryzmu czy totalitarnego manieryzmu, jakim była czechosłowacka normalizacja także cechy postkomunizmu są wciąż obecne, aktualne, są ciągle z nami, a więc i w nas.

Jeśli w latach dziewięćdziesiątych słyszeliśmy echa komunistycznego totalitaryzmu w postaci postkomunizmu, to i dziś dobiegają do nas echa tych ech. I chociaż w nowych warunkach słychać je inaczej, to chyba nadal trzeba je wyłapywać, trzeba je sobie przypominać i zajmować się nimi. Dlatego pozwólcie mi podziękować wszystkim, którzy mają zasługi w wydaniu tej książki i którzy się do tego przyczynili. Będę z niecierpliwością czekać na wieści, czy tego jednak nie żałują.

Wasz

Vaclav Havel"