Dutkiewicz pierwszy po raz drugi

Rafał Dutkiewicz po raz drugi z rzędu został najlepszym prezydentem miasta w rankingu tygodnika "Newsweek". Na drugim miejscu znalazł się prezydent Poznania Ryszard Grobelny, a na trzecim Mielca Janusz Chodorowski. Z klasyfikacji wyłączona jest Warszawa. W pierwszej dziesiątce są również prezydenci Białegostoku, Sopotu, Zabrza, Gdyni, Krosna, Torunia i Rzeszowa.

W numerze "Newsweeka" datowanym na 15.05.11 oprócz prezentacji najlepszych polskich miast i ich włodarzy jest obszerny wywiad z Rafałem Dutkiewiczem zatytułowany "Razem przeciw Rostowskiemu", poświęcony w dużej części polemice z przygotowywanym projektem ustawy ograniczającej możliwości zadłużania się miast.

Wśród pytań do prezydenta Dutkiewicza jest i takie: "A ma pan jakieś inne aspiracje niż rządzenie miastem?" Odpowiedź brzmi:

- Jak powiem, że nie mam, to ktoś mi zarzuci, że prezydent wielkiego miasta nie ma aspiracji. Jak z kolei powiem, że mam, to znowu ktoś skrytykuje, że mi się śnią zaszczyty. Powtórzę: jestem na służbie, wynajęty przez mieszkańców. Moje podstawowe zajęcie to myślenie, co robić w promieniu kilkunastu kilometrów od miejsca, w którym rozmawiamy. We Wrocławiu uruchomiliśmy procesy cywilizacyjne, ale ciągle jesteśmy na początku drogi. Pracy wystarczy na kolejnych kilkadziesiąt lat. W ubiegłym roku podpisałem z wrocławianami swego rodzaju umowę, że kolejne cztery lata swojej aktywności poświęcam wyłącznie dobru Wrocławia i widzę w tym głęboki sens. To miasto przez ostatnie 20 lat zmieniło się nie do poznania. Oczywiście nie jest to wyłącznie moją zasługą, choć powiem nieskromnie, swoje dokładam. W ciągu ośmiu lat nasz budżet wzrósł trzykrotnie, mamy jeden z najwyższych, jeżeli nie najwyższy budżet na inwestycje w kraju – wyłączając – Warszawę – budujemy wielkie, nowe linie tramwajowe, stadion na Euro 2012 to największy w historii Wrocławia obiekt, powstaje Narodowe Forum Muzyki. I tak mógłbym wymieniać jeszcze długo. Udaje się to z kilku powodów, a jednym z głównych jest to, że do tej pory mogliśmy dość swobodnie decydować i o kierunkach rozwoju i o sposobie finansowania.