Dutkiewicz na pudle WSPÓLNOTY

Ranking sukcesów kadencji opublikował tygodnik „WSPÓLNOTA Pismo Samorządu Terytorialnego”. W tym roku jest to lista personalna. Pod tytułem „Bohaterowie kadencji 2006 – 2010” prezentuje plejadę liderów, którzy z największym powodzeniem kierowali miastami i gminami w ciągu ostatnich czterech lat. Ranking otwiera Hanna Gronkiewicz-Waltz, pierwsza kobieta prezydent Warszawy, na miejscu drugim jest prezydent Poznania Ryszard Grobelny, a na trzecim uplasował się prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz. 

Zastosowano trzy kryteria oceny. Po pierwsze sukces finansowy w latach 2005 – 2009 mierzony wskaźnikami wzrostu dochodów budżetowych ogółem i wzrostu dochodów własnych samorządów. Po drugie sukces ekonomiczny określany na podstawie spadku bezrobocia, wzrostu liczby zarejestrowanych podmiotów gospodarczych, wzrostu liczby spółek z kapitałem zagranicznym, wzrostu wpływów z podatku dochodowego od osób prawnych i fizycznych. Po trzecie sukces infrastrukturalny obejmujący powierzchnię użytkową mieszkań zbudowanych w latach 2005 – 2008, wzrost liczby obiektów podłączonych do oczyszczalni ścieków, sieci kanalizacyjnej, gazowej, a także wykorzystanie funduszy unijnych do tych celów. 

Za czołową trójką miasta wojewódzkie zostały sklasyfikowane w następującej kolejności: Kraków (Jacek Majchrowski), Toruń (Michał Zaleski), Kielce (Wojciech Lubawski), Zielona Góra (Janusz Kubicki), Opole (Ryszard Zembaczyński), Rzeszów (Tadeusz Ferenc), Gorzów Wielkopolski (Tadeusz Jędrzejczak), Gdańsk (Paweł Adamowicz), Katowice (Piotr Uszok), Białystok (Tadeusz Truskolaski), Szczecin (Piotr Krzystek), Lublin (Adam Wasilewski), Łódź (Jerzy Kropiwnicki/Tomasz Sadzyński) i Bydgoszcz (Konstanty Dombrowicz).

Pismo prezentuje sylwetki laureatów. Oto pierwszy akapit z portretu Rafała Dutkiewicza:

„Człowiek orkiestra. Na przełomie lat 70. i 80. działacz solidarnościowej opozycji, następnie biznesmen i współzałożyciel (razem z Grzegorzem Schetyną) Radia ESKA, a także jeden z pierwszych headhunterów w Polsce. Mistrz marketingu politycznego i sytuacyjnego poczucia humoru.”