Chango Spasiuk – wirtuoz akordeonu z Buenos Aires

Chamamé istnieje już od ponad 200 lat. Jest to dzika, zmienna i archaiczna forma tradycyjnej muzyki, produkt wielonarodowej i wielorasowej mieszanki jaką stanowi ludność tego tropikalnego regionu, leżącego przy granicy z Brazylią: Oprócz rdzennych mieszkańców

Guaraní i potomków afrykańskich niewolników tutejszą społeczność tworzą także Niemcy, Szwajcarzy, Polacy, Rosjanie i Ukraińcy, którzy w XIX i XX wieku przywędrowali na te urodzajne ziemie, położone między rzekami Paraná i Uruguai. W ich skromnych bagażach znajdował się często akordeon, skrzypce lub gitara. Ich melodie i tańce wymieszały się z harmonijnymi melodiami Indian i z afrykańskim taktem na sześć ósmych. Wkrótce chamamé należało już do dnia codziennego. „Komponujemy chamamé tak jakby to był rytm brazylijski – radośnie, tanecznie i jednocześnie z nutą nadającą się do bardziej intymnych momentów życia.“

Częścią tej nieporównywalnej mieszanki kulturowych odrębności byli i są także ukraińscy przodkowie Chango Spasiuka. Zapalonemu akordeoniście i kompozytorowi Chango Spasiukowi udało się przekształcić chamamé – do tej pory znany tylko znawcom ludowy styl argentyński – w wysoko rozwiniętą formę sztuki. Jego wpływ na chamamé jest porównywalny z wpływem jego krajana – Astora Piazzolli, który niegdyś połączył tango z jazzem i elementami klasycznymi i dzięki temu na nowo je ożywił. Przy tworzeniu swojej muzyki Spasiuk bardzo lubi eksperymentować: ludowe polki, mocne ranchera, wesołe schotis i szybkie rasguidos dobles.

„Ludzie z Europy kojarzą Argentynę z tangiem. Niewielu jednak wie, że tango słucha się jedynie w Buenos Aires, w pozostałej części Argentyny ludzi poruszają przeważnie dwa rodzaje muzyki folkowej: chamamé i chacarera – to jest muzyka, jaką często śpiewa Mercedes Sosa.“

Z dziełami Chango nierozłącznie powiązane są wspomnienia o uroczystościach i ludowych polkach, w których bierze udział cała rodzina i które są tak typowe dla prowincji Misiones. Dlatego właśnie ludowy chamamé ujawnia największą interpretacyjną i kreacyjną wirtuozerię Spasiuka.

„Mistrz chamamé“ komponował muzykę filmową, grał z kolegami z obszarów rocka, jazzu, folku i klasyki  – gra zarówno z tradycyjnie zakorzenionymi jak i z najbardziej awangardowymi przedstawicielami najróżniejszych scen muzycznych.

Mimo swojego młodego jeszcze wieku Chango ma już za sobą ponad 20-letnią karierę. Zaczynał na lokalnych festiwalach tanecznych, teraz koncertuje z powodzeniem na całym świecie. Mimo wielu zmian, jakie dokonały się w tych latach w jego muzyce, pozostała ona nadal wierna swoim korzeniom: czerwonoziemistej krainie na północnym wschodzie Argentyny.